เวลามาถึงวันจันทร์
วันนี้เกาเหยียนตื่นนอนตั้งแต่หกโมงครึ่ง
หลังล้างหน้าล้างตาแบบง่าย ๆ เขาก็หิ้วโทรศัพท์มือถือแบรนด์ดังหนึ่งร้อยเครื่องไปที่ร้านอาหารเช้าหน้าชุมชน ซื้อซาลาเปาไส้หมูสองลูกกับโซยั่วมื้อหนึ่งแก้ว แล้วเดินกินไปพลางมุ่งหน้าไปที่ถนนของกินในเมืองมหาวิทยาลัย
เมื่อวานนี้ การตกแต่งร้านชานมเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เขานัดกับพี่สาวของหวังฉินไว้ตอนเจ็ดโมงเช้าวันนี้เพื่อตรวจงาน
ถ้าการตรวจงานไม่มีปัญหา ทำความสะอาดเสร็จก็เปิดร้านได้เลย
เกาเหยียนมาที่ร้านชานม เปิดประตูม้วน
ตรวจดูการตกแต่งภายในร้านแล้ว ไม่มีปัญหาจริง ๆ เพียงแต่ดูค่อนข้างรกหน่อย
เขาจึงเริ่มทำความสะอาด
ไม่คิดว่าเพิ่งทำไปได้สักพัก หวังฉิน หลิวหราน เสินหลิงหลิง เฉินโยวเว่ย สี่สาวก็ทยอยกันมาถึง
"พวกเธอมาเช้าขนาดนี้เลยเหรอ?"
เกาเหยียนถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อย
หวังฉินอวดดีว่า "เมื่อวานพี่สาวฉันบอกว่าเจ้านายจะมาตรวจงานตอนเจ็ดโมง พอตรวจเสร็จก็ต้องทำความสะอาดแน่นอน ฉันก็เลยคิดเองว่าบอกพวกเธอให้มาด้วยกัน!"
"พวกเธอกินข้าวเช้ากันหรือยัง?" เกาเหยียนถามอีกครั้ง
"ยัง!"
"งั้นแบบนี้ พอทำความสะอาดร้านเสร็จ ฉันเลี้ยงข้าวเช้า!"
"ขอบคุณเจ้านาย!"
ยังไม่ทันถึงเจ็ดโมง พี่สาวของหวังฉินก็มาแล้ว
หลังจากทักทายกันเล็กน้อย เกาเหยียนก็จ่ายเงินส่วนที่เหลืออย่างสบายใจ อีกฝ่ายบอกว่า ถ้าการตกแต่งมีปัญหา ให้ติดต่อเธอได้ตลอดเวลา
ห้าคนช่วยกันทำความสะอาด ไม่นานก็จัดการความสะอาดของร้านชานมเรียบร้อย และยังจัดวางเครื่องจักร เก้าอี้ต่าง ๆ อย่างเป็นระเบียบ
"พี่คะ ในกระเป๋านี่ใส่ไว้คืออะไรเหรอ?"
หลังทำงานเสร็จ เสินหลิงหลิงจ้องมองกระเป๋าเป้เดินทางที่เต็มไปด้วยโทรศัพท์แล้วถาม