โรงโม่หินแดงแห่งโชค
เกาเหยียนและจัวเจียงเยว่จับมือกันมาถึง
ในร้านพนันหินมีลูกค้าเก่าอยู่หลายคน เกาเหยียนเล่นพนันหินได้กำไรมาแล้วสองครั้ง พวกเขาต่างเป็นพยาน
ดังนั้นเมื่อเห็นเกาเหยียน ต่างก็ทักทายอย่างอบอุ่น
โดยเฉพาะผู้จัดการซ่งจากร้านจิวเวลรี่ต้าฟูที่กระตือรือร้นที่สุด
ครั้งที่แล้ว หยกที่เขาซื้อจากเกาเหยียนถือว่าสร้างคุณูปการใหญ่ให้ร้านจิวเวลรี่ต้าฟู เจ้าของร้านแจกโบนัสให้เขายี่สิบหมื่นโดยตรง
ดังนั้น ในสายตาเขา เกาเหยียนคือเทพเจ้าแห่งโชคลาภของเขา จะไม่ให้กระตือรือร้นได้ยังไง?
ในขณะเดียวกันผู้จัดการของร้านจิวเวลรี่เฮิงจินก็กระตือรือร้นพอสมควร แต่หลังจากทักทายเกาเหยียนแล้ว ก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแชทวีแชทหาถังเย่ทันที
ในความคิดของเขา ท่านผู้นี้ถ้าไม่ลงมือก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าลงมือเมื่อไหร่ ต้องมีของออกมาแน่นอน
"คุณชายเกา ไม่ได้มานานเลยนะ!"
ฉินหลินเดินเข้ามาหา พร้อมกับยิ้มบางๆ เขาเป็นญาติสายรองของตระกูลฉิน คนที่ส่งข่าวของเกาเหยียนไปให้ตระกูลฉินก็คือเขา
"คุณฉิน สวัสดีครับ!" เกาเหยียนยิ้มตอบกลับ
ทันใดนั้น ฉินหลินก็เปลี่ยนเรื่อง: "ว่าแต่ คุณชายเกา เขาว่ากันว่ามาเร็วไม่สู้มาเหมาะ เช้านี้เพิ่งมีหินดิบจากหลุมเก่าส่งมาชุดหนึ่ง ไม่รู้ว่าคุณชายเกาสนใจไหม?"
เกาเหยียนตาเป็นประกาย: "สนใจสิ!"
ถ้าไม่ได้ศึกษาข้อมูลของตระกูลฉินจนทะลุปรุโปร่ง เกาเหยียนก็คงไม่เข้าใจความแตกต่างระหว่างหลุมเก่ากับหลุมใหม่
พูดง่ายๆ คือ หยกจากหลุมเก่ามีเนื้อแท้ โครงสร้างภายใน ความเงางาม ความแข็ง ความหนาแน่น และความแน่นของเม็ดแร่คริสตัล ดีกว่าหยกจากหลุมใหม่ทั้งหมด
ดังนั้น หยกที่แกะจากหินดิบหลุมเก่าจึงมีมูลค่าสูงกว่าหยกจากหลุมใหม่โดยทั่วไปมาก