บ่ายวันถัดมา เกาเหยียนส่งเจิ้งเสี่ยวอวี่ขึ้นรถไฟความเร็วสูงกลับเซี่ยงไฮ้ แล้วจึงขับรถมาที่โรงเรียน
ผลสอบทั้งหมดประกาศออกมาแล้ว
ทุกวิชาของเขาได้ระดับเอขึ้นไป หมดห่วงเรื่องสอบ รอปิดเทอมร้อนได้เลย
เฉิงเฮ่าสอบตกวิชาหนึ่ง ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ส่วนโจวอวี่เชานั้นแทบทุกวิชาสอบตก น่าสงสารพอตัว
ที่น่าสนใจคือ วันศุกร์ที่ผ่านมา ร้านหม้อไฟพี่น้องสองสาขาเปิดพร้อมกันในหนานตู
“เหา-จื่อ ธุรกิจสาขาเป็นยังไงบ้าง?”
เกาเหยียนถามแบบผ่านๆ ในวันเปิดสาขา เขาแค่ส่งกระเช้าดอกไม้ไป คุยอยู่แป๊ปเดียวก็ลากลับ วันเสาร์กับวันอาทิตย์ทั้งสองวันเขาก็ยุ่งกับเรื่องอื่นอยู่ ไม่ได้ถามเฉิงหว่าชัวเลย
เฉิงหาปกติสีหน้าค่อนข้าง “เศร้า” เพราะต้องสอบแก้ พอได้ยินเกาเหยียนพูดถึงร้านหม้อไฟ ท่าทางก็เป็นผ่านหน้า เขาน้ำตาไหลโซเป็นเชิงพูดว่า: “ดีกันที่เกินจินตนาการ สานสาขาเมืองเหนือวันเปิดทำรายได้เลย ทะลุ 400,000 ต่อวัน สาขาเมืองใต้จะด้วนเล็กน้อย แต่ก็ทะลุ 350,000 ต่อวัน และเย็นวันเสาร์บ และอาทิตย์ ยอดขายทั้งสองสานยังขึ้นเรื่อยๆ!”
“แสดงความยินน้อยด้วย”
เกาหย่างอวยให้จากใจ
วันนั่นเอง อาจารย์ที่ปรึกษาฟ่านซินก็ประกาศกำหนดการปิดภาค ตอนเริ่มแพร์เดือนนี้ ซึ่งตรงกับวันที่ 27 มิถุนายน
บ่ายสี่โมงว่าณ
เกาหยางล็อกเข้าบแอปหุ้น และดูราคาหุ้นของกลุ่มบริษัทยาเอ่าหม่าย ตรงกับที่ข้อมูลในหัวแสดงไว้ทุกอย่าง บวกถึงขีดสุด ราคาปิดที่ 84 เซี่ยวหยวนฉุน
พรุ่งนี้บและมะรืนนี้จะยังขึ้นต่ออีกจนทะลุ 100
รอถึงเยาวันพุเพ็กเดิม เขาก็จะสามารถชายหุ้นพวกนั้นได้แล้ว