เช้าวันนั้น เกาเหยียนไปเรียนหนึ่งคาบที่มหาวิทยาลัยแล้วก็กลับมาที่ห้องเช่า
เหล้ายาที่หมักไว้สองชนิดดื่มได้แล้ว เขาตัดสินใจลองฤทธิ์ เพราะเช้านี้ตื่นขึ้นมา รู้สึกปวดเมื่อยเอวเล็กน้อย ทำเอาตกใจไม่น้อย
สมกับคำพูดที่ว่า ไม่มีทุ่งไหนไถจนพัง มีแต่วัวที่ยืนไม่ไหว
หยิบแก้วมาสองใบ
ใส่เหล้ายาครึ่งแก้ว
เริ่มจากที่บำรุงไตก่อน
เหล้ายาเข้าท้อง ผ่านไปแค่สองนาที เกาเหยียนก็สัมผัสได้ชัดเจนว่าไตทั้งสองข้างร้อนวูบ
ร้อนอยู่นานถึงห้านาที
เมื่อกลับสู่สภาวะปกติ เกาเหยียนบิดเอว ก็พบว่าอาการปวดเมื่อยเมื่อกี้หายไปอย่างไร้ร่องรอย!
"ของดีจริง ๆ นี่แหละ เรียกได้ว่าเป็นพรของบุรุษเพศเลยทีเดียว!"
เกาเหยียนอุทานในใจ จากนั้นก็ยกเหล้าอีกแก้วขึ้นดื่ม
ออกฤทธิ์เช่นกันในสองนาทีต่อมา
แต่ฤทธิ์ไม่แรงเท่าแก้วแรก ทว่ากลับรู้สึกอบอุ่นไปทั้งตัว มีพลังเป็นพิเศษ
นึกอะไรขึ้นได้
เรียกหน้าตัดระบบออกมา
ค่าด้านร่างกายยังคงเป็น 92 แต้ม แต่การดื่มเหล้าที่เสริมร่างกายชนิดนี้เป็นประจำ ต้องช่วยเสริมร่างกายได้แน่นอน!
แล้วเหล้าสองชนิดนี้จะขายยังไงดี?
เกาเหยียนทำหน้าครุ่นคิด
ของดีขนาดนี้ ราคาต้องไม่ต่ำแน่นอน
ดังนั้น กลุ่มลูกค้าต้องไม่ใช่คนธรรมดา
แต่ก่อนจะได้ระบบ เขาก็แค่นักเรียนธรรมดา ไม่รู้จักเศรษฐีคนไหน
ทันใดนั้น เกาเหยียนก็นึกถึงสองคนขึ้นมาได้
คนแรกคือหลินซิ่วหมิ่นเจ้าของห้องเช่า อีกคนคือเกาเว่ยหลานลูกศิษย์
ทั้งสองคนนี้ไม่ขาดเงิน ถ้าพวกเธอรู้ฤทธิ์ของเหล้ายา ก็ต้องไม่หวงเงินแน่นอน