"เฮ้ย พี่เกา นี่แกโคตรจะเทพเลยนะ แกไปได้เบนท์ลีย์มัลแซนคันนี้มาตอนไหนวะ ทำไมฉันไม่รู้เรื่อง!" เฉิงเฮ่าวิ่งเล็ก ๆ เข้ามา พลางลูบตัวรถไปมาอย่างชื่นชม
แม้ครอบครัวเขาจะมีทรัพย์สินไม่น้อย แต่คนในตระกูลเฉิงเป็นพวกเก็บตัวเงียบ ๆ มาโดยตลอด ต่อให้รถของพ่อเขาก็ยังเป็นแค่เบนซ์ใหญ่ราคาสองล้านกว่าร้อยเท่านั้นเอง
เพราะงั้น สำหรับเบนท์ลีย์มัลแซนคันนี้ที่ราคาหกแสนกว่า เขาก็อดโลภไม่ได้จริง ๆ
"เกาเหยียน นี่รถนายเหรอ?"
ตอนนี้ หัวหน้าห้องสวีหลิงเฟิงเดินเข้ามาถาม
"ใช่สิ!"
เกาเหยียนพยักหน้า
"แกนี่ลึกจริง ๆ นะ ใครจะไปรู้ว่าคนที่ซ่อนตัวลึกที่สุดในห้องเราคือแก" สวีหลิงเฟิงพูดยิ้ม ๆ แม้จะอิจฉาเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นริษยา
เขาเป็นคนใจกว้างและมีน้ำใจ ในช่วงสองปีที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าห้อง ก็จัดการเรื่องต่าง ๆ อย่างยุติธรรม ทุกคนต่างก็ยอมรับเขา ดังนั้น เขาจึงไม่ได้อิจฉาที่เกาเหยียนมีรถหรู เพราะเขาคิดว่า แทนที่จะอิจฉาเกาเหยียน สู้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาไว้ดีกว่า เผื่อวันหน้าอาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากอีกฝ่าย
"หัวหน้าห้องพูดเกินไปแล้วครับ!"
เกาเหยียนยิ้มอย่างถ่อมตัว
"พี่เกา เร็ว ๆ เอากุญแจมาให้ฉันหน่อย ให้ฉันได้ลองสัมผัสความรู้สึกของรถหรูหกแสนคันนี้หน่อย!" เฉิงเฮ่าพูดอีกครั้ง
"เอาไปสิ!"
เกาเหยียนยื่นกุญแจให้เฉิงเฮ่า
ส่วนหวังอวี๋ถิงกับจางเฟยเฟยตื่นเต้นกันมาก เพราะเมื่อวานพวกเธอเพิ่งจะแย่งกันนั่งรถของเกาเหยียน ใครจะไปคิดว่ารถของเกาเหยียนจะเป็นรถหรูราคาหกแสนกว่าคันหนึ่ง!
"เขาไปเอาตังค์มากมายขนาดนั้นมาจากไหนกัน?"
หยางเยว่มองเบนท์ลีย์มัลแซนคันที่เฉิงเฮ่ากำลังขับอยู่ ด้วยความฉงนในใจ เธอรู้ว่าร้านชานมของเกาเหยียนขายดีมาก แต่ร้านชานมเพิ่งเปิดมาได้นานแค่ไหน?