ตระเวนนิ่งรวบจิตของซูอี้จับตำแหน่งหน่วยลับสองนายที่ซ่อนอยู่หลังที่กำบังได้อย่างง่ายดาย
เขาไม่รอให้อีกฝ่ายทันตั้งตัว ร่างพลันพุ่งวูบเข้าไป ปัง ปัง ยิงเดี่ยวสองนัด
ก่อนที่ทั้งคู่จะทันตอบสนอง ก็ถูกยิงล้มทันที!
รวดเร็ว! แม่นยำ! เด็ดขาด!
ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตอบโต้แม้แต่น้อย!
ทั้งสองถูกยิง มีควันขาวพวยพุ่งออกจากตัว ถูกตัดสินให้เป็นผู้เสียชีวิต ณ ที่นั้น!
เมื่อเห็นว่าคนที่ยิงพวกตนล้มกลับเป็นซูอี้ แววตาของทั้งคู่ก็เผยความประหลาดใจที่ซ่อนไว้ไม่มิด!
ซูอี้มาอยู่แนวหน้าได้อย่างไร!
เสียงปืนสองนัดนี้เป็นสัญญาณเริ่มบุกด้วย หวังจื้อรีบออกคำสั่งให้ทุกคนรวมกำลังยิง แล้วบุกโจมตีแนวป้องกันอีกครั้ง
ชั่วพริบตา ฝ่ายแดงก็ฮึกเหิมขึ้นมาราวกับได้รับยาโด๊ป ต่างตะโกนคำรามบุกขึ้นไป
การรบปะทุขึ้นอีกครั้ง
ข่าวการปรากฏตัวของซูอี้ถูกส่งกลับไปยังศูนย์บัญชาการฝ่ายฟ้าผ่านทางโทรศัพท์
“รายงานหัวหน้า! ปีกแนวป้องกันชั้นที่สองถูกโจมตี! ซูอี้! ซูอี้นำทีมมาด้วยตัวเอง!”
เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันราวกับฟ้าผ่า
เกาชิวแข็งทื่อไปทั้งตัว ความมั่นใจที่ฉายอยู่ตรงมุมปากเมื่อครู่พลันแข็งค้าง ใบหน้าราวกับถูกตบอย่างแรงจนแสบร้อน!
“นายพูดว่าอะไรนะ? ซูอี้อยู่แนวหน้า? เป็นไปได้ยังไง!”
เขาไม่อยากเชื่อ
วางแผนมารอบคอบทุกทางแล้ว แต่สุดท้ายก็ยังพลาดไปหนึ่งก้าว!
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ทำไมตลอดหกสิบนาทีที่ผ่านมา ซูอี้ถึงไม่เคยโผล่มาให้เห็นเลย?
“บ้าเอ๊ย! โดนไอ้เด็กนี่หลอกเข้าให้แล้ว!”
จนถึงตอนนี้ เกาชิวถึงเพิ่งเข้าใจขึ้นมาราง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาถูกซูอี้หลอกให้เดินตามเกมมาตลอด!
เขารีบปรับแผนการจัดกำลังทันที “เร็ว! ถอนกำลังจากปากผาฝั่งตะวันตกกับเนินกรวดทางเหนือ กลับไปเสริมแนวป้องกันชั้นที่สองเดี๋ยวนี้!”