หลังจัดการสือเชาสงเสร็จ ซูอี้ก็ยิงอีกสองนัด ปลิดชีพทหารฝ่ายฟ้าที่กำลังอ้อมเข้ามาสองคน
จากนั้นเขาก็เคลื่อนตัวไปตามแนวสนามเพลาะ มุ่งสู่อีกปีกของสนามรบด้านหน้า แล้วบุกจู่โจมทางด้านหลังแนวป้องกันที่สองของฝ่ายฟ้าโดยตรง
ระหว่างทางเขาทำลายจุดยิงกระจัดกระจายไปสองจุด ทหารเฝ้ายังไม่ทันหันปากกระบอกปืนมา ก็ถูกยิงจากด้านหลังเสียก่อน
หวังจื้อที่อยู่แนวหน้าคว้าโอกาสไว้ได้ รีบลุกขึ้นตะโกนเสียงดัง “พี่น้อง! บุกตามฉันมา!”
ทหารฝ่ายแดงส่งเสียงคำรามพลางบุกขึ้นไป ไม่นานก็ฉีกช่องโหว่ในแนวป้องกันที่สองออกได้
กำลังหลักของซูอี้กับหวังจื้อสมทบกันสำเร็จ ก่อนแบ่งออกเป็นสามสายรุกลึกเข้าไปในเขตของฝ่ายฟ้า
พวกเขาฝ่าแนวป้อมยามเฝ้าระวังที่สามและจุดเฝ้าระวังของหน่วยกองหลังต่อเนื่องกัน รุกคืบอย่างไร้สิ่งใดขวางกั้น มุ่งตรงไปยังแนวรอบนอกของศูนย์บัญชาการฝ่ายฟ้า
ขณะนั้น ภายในศูนย์บัญชาการ
ทหารยามฝ่ายฟ้าคนหนึ่งที่กลับมาจากช่องเขาด้านหลังวิ่งโซเซเข้ามา สีหน้าตื่นเต้นพลางรายงานว่า
“กัปตัน! สถานการณ์ไม่ถูกต้องแล้วครับ ทหารฝ่ายแดงที่แทรกซึมมาทางด้านหลังตั้งแต่ต้นจนจบมีแค่สองคนเท่านั้น!”
“พวกเขาระเบิดจุดเสบียงเสร็จแล้วก็เปลี่ยนตำแหน่งยิงไปเรื่อย ๆ เพื่อสร้างภาพว่ามีกำลังมาก!”
“กองกำลังใหญ่ที่ว่ากันไม่มีอยู่จริง พวกเราถูกหลอกแล้ว!”
ตูม!
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เกาชิวก็ราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างทั้งร่างแข็งค้างอยู่กับที่
การตัดสินใจทั้งหมดตั้งแต่เริ่มการแข่งขันผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุด
แบ่งกำลังไปเฝ้าช่องเขา ดึงกำลังกลับมาช่วย เสริมกำลังไปมา จนเสียกระบวนทัพด้วยตัวเอง!
เขามีทั้งกำลังพลและภูมิประเทศที่ได้เปรียบ แต่กลับถูกซูอี้หลอกด้วยการข่มขวัญจนรื้อกำแพงเมืองของตัวเอง ทำแนวป้องกันที่สมบูรณ์ให้แตกกระจัดกระจาย