เมื่อได้ยินคำพูดของเหออันปาง ข่งเฉิงเย่ก็ใจสั่นวูบขึ้นมาทันที
ทหารที่ทำให้เหล่าเหอมั่นใจได้ขนาดนี้ ในระบบลาดตระเวนทั่วทั้งเขตทหารมีอยู่ไม่กี่คน
“เข้าประจำที่ เตรียมตัว!”
ปัง!
ปืนสัญญาณดังขึ้น
ชั่วพริบตานั้น ซูอี้ก็พุ่งตัวออกไปเหมือนสปริงที่ถูกอัดจนแน่นแล้วดีดตัวออกมา
หลายคนข้างสนามยังไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็วิ่งผ่านเสาห้าต้นไปแล้ว มุ่งตรงไปยังหลุมลึก
รวดเร็วปานสายฟ้า ทิ้งไว้เพียงเงาพร่าเลือน
เมื่อถึงหลุมลึก ฝีเท้าของเขาไม่ชะลอลงแม้แต่น้อย กระโดดพรวดเดียว ร่างทั้งร่างลอยข้ามไปอย่างลื่นไหล ตอนลงพื้นก็ไม่แม้แต่จะเซ
ต่อไปเป็นกำแพงเตี้ย แท่นสูงต่ำ และสะพานไม้ซุง ทุกอย่างมั่นคงราวกับเดินอยู่บนพื้นราบ
เมื่อวิ่งกลับมาถึงก็พุ่งลอดลวดสลิงต่ำ ร่างแนบพื้นพุ่งไปข้างหน้า ดูแล้วแทบไม่ช้ากว่าวิ่งบนพื้นราบเลย
ทุกคนข้างสนามเบิกตากว้าง จ้องมองเงาร่างที่เคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว จนแทบลืมหายใจ
“เข้าเส้นชัย!”
ติ๊ด!
ผู้จับเวลากดนาฬิกาจับเวลาลงอย่างรวดเร็ว ก่อนก้มมองหน้าปัด ดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันที
เขานิ่งอึ้งไปสองวินาที ก่อนตะโกนบอกผลเสียงดัง “นักเรียนซูอี้ ทำเวลาได้ 1 นาที 33 วินาที!”
สิ้นเสียง ทั้งสนามเงียบกริบ
นักเรียนทุกคนมองหน้ากัน สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ระเบิดขึ้น
“เท่าไหร่นะ? ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม? 1 นาที 33 วินาที?”
“เมื่อกี้ซุนอูโหยวทำลายสถิติได้ 1 นาที 36 วินาที นี่เร็วกว่าไปตั้ง 3 วินาทีเลยนะ!”
“ให้ตายเถอะ เขาไม่ใช่นักศึกษาใหม่ปีหนึ่งหรอกเหรอ?”
ตอนนี้เอง รอยยิ้มของซุนอูโหยวที่ก่อนหน้านี้ยังทำหน้าภาคภูมิใจอยู่ข้างสนามก็แข็งค้างไปเสียแล้ว