“ไม่ได้ผล”
เย่เยี่ยนทำหน้าเสียใจ “ฉันลองหลายครั้งแล้ว รั่วฉิงก็ยังเป็นแบบนี้ เรียกยังไงก็ไม่ฟื้น”
เหยียนจื่อหมิงนำคริสตัลพลังของซอมบี้กลายพันธุ์กลับมาแล้ว ทั้งหมดมี 5 ก้อน ก่อนส่งให้เสิ่นอิงเฉิง
อี้ซีหรานมองคริสตัลพลังซอมบี้แล้วเกิดความคิดขึ้นมา จึงพูดกับเสิ่นอิงเฉิงว่า “พี่เสิ่น ให้เสี่ยวฉิงลองดูดซับคริสตัลพลังไหม?”
“ถ้าอยากให้เธอตายเร็วขึ้นก็ลองดูสิ”
เย่ซีเดินเข้ามาจากประตูอย่างไม่รีบร้อน กอดอกแล้วพูดเสียงเย็น “ฉันไม่ได้พูดไปแล้วหรือไง ให้เธอพยายามด้วยตัวเอง เรื่องแบบนี้ไม่มีใครช่วยเธอได้ เหมือนตอนนี้นายดูดซับคริสตัลพลังแล้วอัปเกรดไม่ได้ นายจะให้หัวหน้าทีมช่วยยังไง? ดูดซับคริสตัลพลังแทนนายหรือไง?”
เย่ซีมุมปากกระตุก
พูดว่าอี้ซีหรานไอ้เด็กนี่เป็นหมาก็ไม่ผิด
เพราะเขาไม่เคยฟังคนอื่นพูดให้จบดี ๆ เลย!
“เธอ... ฉัน...”
อี้ซีหรานโมโหจนพูดประโยคให้สมบูรณ์ไม่ได้
เสิ่นอิงเฉิงดึงเขาไว้ ก่อนพูดเสียงเข้ม “ในเมื่อเย่ซีพูดแบบนั้น ทุกคนก็อย่าไปแตะต้องรั่วฉิง ปล่อยให้เธอพักผ่อนอยู่บนเตียงดี ๆ เธอฟื้นเมื่อไหร่ พวกเราค่อยออกเดินทาง”
ทุกคนได้ยินแล้วก็ไม่พูดอะไรอีก
เหยียนจื่อหมิงจัดห้องต่อ
เผยหงชิงเหลือบมองเย่ซี ก่อนขมวดคิ้วถาม “มีแค่ผู้มีพลังพิเศษสายจิตที่เป็นแบบนี้หรือ?”
เย่ซีส่งเสียงอืม “ผู้มีพลังพิเศษสายจิตไม่เหมือนผู้มีพลังพิเศษสายอื่น ระดับพลังยิ่งสูงก็ยิ่งแข็งแกร่ง แต่ความเสี่ยงที่ต้องแบกรับก็สูงตามไปด้วย นายเข้าใจว่าเป็นปัญหาเรื่องการควบคุมพลังพิเศษก็ได้ เธอยังจัดการไม่ถูกว่าจะควบคุมพลังพิเศษสายจิตยังไง ถึงเกิดอาการแบบนี้ เหมือนกับอี้ซีหรานที่ใช้พลังพิเศษธาตุไฟของตัวเองไม่เป็นนั่นแหละ...”