ร่างของหนิงไห่พลิกตัวกลางอากาศอีกครั้ง พอเท้าแตะพื้น การโจมตีของซูโม่ก็กระหน่ำเข้ามาอีกระลอก คราวนี้เขาเล็งไปที่แก้มขวา
ถึงปากจะไม่พูด แต่ที่หนิงไห่ทำวันนี้ ซูโม่ก็อารมณ์เสียไม่น้อย
อะไรวะเนี่ย?
อุตส่าห์รอจนใกล้จะแต่งงานกับเหยียนจิ่วซีแล้ว หนิงไห่ยังโผล่มาหาเรื่อง นี่มันจงใจกวนประสาทกันชัด ๆ !
เพราะงี้ เขาเลยจัดเต็มแบบไม่มียั้ง
พ่อตา?
พ่อของเหยียนจิ่วซี?
แล้วไงล่ะ!
ใครคิดจะป่วน เขาไม่เกรงใจหรอก
แถมโดนหนิงไห่ท้าให้เล่นเต็มที่เอง เข้าไม่รู้ด้วยว่าขีดจำกัดของหนิงไห่อยู่ตรงไหน ก็เลยไม่ยั้งมือเลยสักนิด
บุก!
บุกแหลกไม่หยุด!
"แกยั่วโมโหฉันสำเร็จแล้วโว้ย!"
ได้ยินเสียงลมปะทะดังหวีดหวิว หนิงไห่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เสือไม่แยกเขี้ยว นึกว่าเป็นคิตตี้ขนปุยรึไง?
เขากระแทกเท้าขวาลงพื้นแรง ๆ ใช้เท้าซ้ายเป็นหลักหมุน ตัวดีดกลับร้อยแปดสิบองศา ต่อยหมัดใส่หมัดที่ซัดมาจากข้างหลัง
"ตึง——"
หมัดชนหมัด เสียงทุ้มตึ้บดังขึ้น
แรงมหาศาลพุ่งทะลักเข้ามา จนสีหน้าหนิงไห่เปลี่ยนเป็นตะลึง ร่างหมุนคว้างสามตลบบนจุดเดิมถึงจะถ่ายแรงนั่นทิ้งไปได้ แต่แค่วินาทีต่อมา ซูโม่ก็เข้าถล่มซ้ำอีกแล้ว
การโจมตีเป็นระลอกไม่ขาดสายนี่ ทำให้หนิงไห่แทบกระอักเลือด
เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ซูโม่ที่น่าจะโดนใครต่อใครรุมเล่นงานได้สบาย ๆ อยู่ดี ๆ จะกลายเป็นเหมือนแดกยาเข้าไป เพิ่มดีกรีความโหดแบบกดขี่ แรงสยอง ความเร็วสุดขีด ไม่เว้นจังหวะให้เขาหายใจเลย