"ซูโม่ แกทำเรื่องใหญ่เข้าซะแล้ว!"
"ท่านเฉิน มีเบอร์ผมได้ยังไงครับ?"
ซูโม่พอได้ยินเสียงในโทรศัพท์ ก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
พูดออกไปปุ๊บ ซูโม่ก็รู้สึกตัวทันทีว่าที่ถามไปมันก็ไร้สาระชัด ๆ!
ด้วยตำแหน่งเลขาธิการใหญ่ของท่านเฉิน จะเช็คเบอร์โทรเขา มันก็ง่ายจะตายไป
"ฉันขอเบอร์แกจากอธิการหลี่พวกแกน่ะ เรื่องนั้นช่างมันก่อน"
ในโทรศัพท์ น้ำเสียงท่านเฉินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "เรื่องวิธีหลอมเหล็กที่แกเขียนน่ะ ฉันให้ผู้เชี่ยวชาญไปทดลองมาแล้ว ไม่มีปัญหา ไร้ปัญหาจริง ๆ"
"ตอนนี้แกอยู่ไหน?"
"ผมอยู่โรงเรียนครับ!"
ซูโม่พอได้ยินผลลัพธ์นี้ ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลย ถ้ามีปัญหาสิเขาถึงจะแปลกใจ
"ฉันจะส่งคนไปรับเดี๋ยวนี้ แค่นี้แหละ"
"ตื๊ด... ตื๊ด..."
ซูโม่ฟังเสียงวางสายในโทรศัพท์แล้วหมดคำจะพูดจริง ๆ
เหยียนจิ่วซียังหลับอยู่เลยนะ เขาจะหนีไปได้ยังไง?
ไม่ได้อยู่แล้ว!
แต่ท่านเฉินไม่ยอมให้โอกาสเขาได้เอ่ยปากปฏิเสธเลยด้วยซ้ำ...
สไตล์การทำงานของพวกผู้มีอิทธิพลนี่ ช่างเหมือนกันได้ใจจริง ๆ!
ซูโม่ไม่สนแล้ว ตอนนี้ภารกิจหลักของเขาคืออยู่เป็นเพื่อนเสี่ยวซีของเขา ต่อให้ฟ้าถล่มเขาก็ไม่ไปไหน
เดินเข้าหอพัก ซูโม่ล็อคประตูจากข้างใน แล้วนั่งลงข้างเตียงเงียบ ๆ
มองดูเหยียนจิ่วซีที่กำลังหลับสนิท จู่ ๆ ซูโม่ก็ใจลอย