หลังจากเล่นหยอกกันเสร็จ
ซูโม่ก็เลิกความคิดที่จะ 'กิน' หนูเกี้ยวไปได้ ช่วงนี้เขาขอมันเกินพอดีจริง ๆ สาวคนนี้น้อยใจก็ไม่แปลก
คิดแล้ว เขาอุ้มหนูเกี้ยวมานั่งที่โต๊ะเขียนงาน แล้วหยิบกระดาษฉบับร่างสองใบด้านซ้ายขึ้นมา "มา ข้าพเจ้าจะอธิบายให้ฟัง"
"นี่สิ! แบบนี้ต่างหาก!"
หนูเกี้ยวแก้มยังแดงระเรื่อ กอดแขนซูโม่ไว้ แล้วตั้งใจฟังการอธิบายอย่างเงียบ ๆ
จุดที่เคยงงมาตลอด พอผ่านการอธิบายของซูโม่ ก็ชัดเจนขึ้นมาทันทีในหัวของหนูเกี้ยว ระหว่างจัดระเบียบความรู้พวกนี้ เธอก็ลงมือคำนวณและวิเคราะห์ต่อบนกระดาษฉบับร่าง
หนูเกี้ยวรู้สึกได้ชัดเจนว่า ด้วยความช่วยเหลือของซูโม่ ฝีมือคณิตศาสตร์ของเธอกำลังพัฒนาขึ้นทีละนิดทีละหน่อย
สภาพแบบนี้ ช่างน่าตกใจยิ่ง!!!
ต้องรู้ไว้ว่า ตอนนี้เธอเป็นถึงนักคณิตศาสตร์ระดับห้าแล้ว ถึงระดับแบบนี้ จะพัฒนาต่อต้องสะสมเป็นหน่วย 'ปี' กันเลยทีเดียว
แต่...
สองคำ — น่าขนลุก!
…………
ในโลกออนไลน์ ความร้อนแรงของเรื่องการสอบนักคณิตศาสตร์ระดับหกพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่ใช่แค่ในเซี่ยกั๋วเท่านั้น มองไปทั่วโลกก็เป็นแบบเดียวกันหมด
นักคณิตศาสตร์ระดับหก อุ๊ยยย!
นี่คือดินแดนที่มนุษย์ไม่เคยก้าวเข้าไปถึง อย่างน้อยก็บนผิวหน้า
นักคณิตศาสตร์ชื่อดังหลายคนต่างเขียนบทความลงทวิตเตอร์ แสดงความเห็นต่อเรื่องนี้
ฝ่ายสนับสนุนมีเยอะกว่า แต่ก็มีพวกที่ตาแดงเป็นโรคอิจฉาริษยาปนอยู่ด้วย
โดยมีเจฟฟรีย์ นักคณิตศาสตร์ระดับห้าแห่งประเทศต้าหยางเป็นหัวโจก เขาโพสต์ลงทวิตเตอร์ด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยเต็มเปี่ยม