“นี่มัน... หินเก่าทรายดำ?”
“ท่านหวังสายตาเฉียบขาดจริง ๆ ครับ ใช่แล้ว นี่คือหินเก่าทรายดำ”
“สมัยนี้ ยังจะได้เจอหินเก่าทรายดำอีก นับว่าหายากจริง ๆ!”
ท่านหวังถอนหายใจอย่างรู้สึกทึ่ง แหล่งขุดหินเก่าทรายดำนั้น ถูกขุดจนหมดไปตั้งแต่นานกว่าสิบปีที่แล้ว ในท้องตลาดไม่มีทางเจอหินเก่าทรายดำอีกแล้ว
ไม่คิดเลยว่า จู่ ๆ ซูโม่จะหยิบหินเก่าทรายดำออกมาได้ นับว่าทำให้ท่านหวังประหลาดใจอย่างมาก
“สหายซู หินเก่าทรายดำนี่มันออกหยกคุณภาพสูงยากมากนะ”
สำหรับหินเก่าทรายดำ ท่านหวังรู้ดีแก่ใจ หินชนิดนี้แต่ก่อนก็เคยผ่ามาไม่น้อย ไม่เคยผ่าออกมาเป็นหยกคุณภาพสูงเลยสักครั้ง
“เรื่องนั้นผมรู้ดีครับ”
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ “ก็แค่ซื้อมาเล่นสนุก ๆ ครับ ผ่าไม่ออกอะไรก็ไม่เป็นไร”
“งั้นก็ได้ ฉันจะผ่าให้สักครั้ง”
ท่านหวังรับหินเก่าทรายดำในมือซูโม่ เดินไปข้างเครื่องตัดหิน แล้วเริ่มยึดหินดิบเข้ากับแท่น
ตอนนี้ คนที่มุงดู ส่วนใหญ่ก็แยกย้ายกันไปแล้ว
เจอหนุ่มน้อยคนหนึ่งผ่าหยกที่ราคาสูงลิ่วแบบนี้ออกมา หลายคนก็เลยพากันมีความคาดหวังกับการประลองพนันหินครั้งต่อไปอย่างเต็มเปี่ยม
ใครบ้างไม่อยากรวยชั่วข้ามคืน?
ต่อให้ใครก็อยากกันทั้งนั้น!
แต่ว่า ในวงการพนันหินนี้ คนที่รวยชั่วข้ามคืนนั้น มันน้อยจนน่าใจหายจริง ๆ...
ฝั่งเครื่องตัดหิน มีเพียงไม่กี่คนที่ยังอยู่ตรงนี้
ซูโม่เดินมาริมเครื่องตัดหิน พอเห็นเส้นดำที่ท่านหวังวาดลงบนหินเก่าทรายดำก้อนนี้แล้ว หนังตาก็กระตุกอย่างห้ามไม่อยู่
“ท่านหวังครับ นี่ท่านกะจะผ่ากลางดื้อ ๆ เลยเหรอครับ?”
“อืม ใช่!”
ท่านหวังพยักหน้า อธิบายว่า “หินทรายดำส่วนใหญ่ก็ผ่ากันแบบนี้ล่ะ เพราะว่าหินดิบพวกนี้ปริมาตรมันเล็กแต่แรกอยู่แล้ว ไม่ค่อยคุ้มค่าที่จะค่อย ๆ เจียร ฟันลงไปเลยทีเดียวสะดวกที่สุด”