"ข้าแพ้แล้ว"
ทุกคน: "…"
เกิดอะไรขึ้น?
แพ้อีกแล้ว?
หลายคนมองหน้ากันไปมา ไม่รู้จะพูดอะไรดี
"ท่านหัวหน้า นี่มันเรื่องอะไรกัน?" จ้าวเทียนเป็นคนแรกที่เอ่ยถาม
ทั้งหมดนี้เกินความคาดหมายของเขาเกินไป มันควรจะเป็นซูโม่ที่พ่ายแพ้ยับเยินไม่ใช่หรือ?
ซูโม่รับรู้ถึงสายตาของผู้คน ก็ได้แต่ยักไหล่อย่างจนใจ
"ข้าบอกแล้วว่าพอเล่นหมากล้อมได้นิดหน่อย!"
ทุกคน: "…"
นี่เรียกว่านิดหน่อย?
ขนาดคุณพ่อจ้าวที่เป็นนักหมากล้อมระดับสามยังเอาชนะได้ง่ายดาย นี่มันใช่นิดหน่อยที่ไหน?
นี่มันโคตรเก่งเลยต่างหาก!
เหยียนจิ่วซียืนอยู่ข้างหลังซูโม่ ยิ้มหวานละมุน
เป็นอย่างที่คิดไว้ ไม่เคยมีสักครั้งที่เสี่ยวโม่ของนางจะทำให้ผิดหวัง…
คุณพ่อจ้าวไม่ค่อยยอมรับความจริง มองดูกระดานหมากตรงหน้าแล้วอดไม่ได้ที่จะพูด
"เล่นอีกสักตาเถิด ข้ารู้สึกว่าตัวเองแพ้แบบงง ๆ"
ทุกคน: "…"
จะเล่นอีกแล้ว?
นี่มัน…
ซูโม่ไม่ได้ปฏิเสธคำขอของคุณพ่อจ้าว เพียงแต่ตานี้เขาจะไม่ชนะอีก
ยังไงก็ต้องไว้หน้าคุณพ่อจ้าวบ้าง
ซูโม่ถือหมากดำเดินก่อน คุณพ่อจ้าวตามมาติด ๆ พอเริ่มเกม ซูโม่ก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
คุณพ่อจ้าวเห็นดังนั้น ย่อมฉวยโอกาสขยายความได้เปรียบของตน
สิบนาทีต่อมา ซูโม่ก็วางหมากในมือลง และยอมแพ้อย่างรวดเร็ว
"คุณน้า ท่านชนะแล้ว"
ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอกเป็นเสียงเดียวกัน ในมุมมองของพวกเขา ผลลัพธ์แบบนี้ต่างหากที่ปกติ