"พูดแบบนี้ น่าจะช่วยให้เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ของพวกคุณพัฒนาไปได้ดีขึ้นนะ"
ซูโม่ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นใบหน้าก็เผยสีหน้าไม่พอใจออกมา น้ำเสียงค่อย ๆ เย็นชาลง "ฉันไม่อยากได้ยินคำพูดแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สอง"
"ความคืบหน้าความรักระหว่างฉันกับเสี่ยวซี ต้องให้คุณมายุ่งด้วยเหรอ?!"
เย็นชา
แถมยังแฝงความโกรธเอาไว้!
ในมุมมองของซูโม่ ความรักเป็นสิ่งบริสุทธิ์ ไม่ควรถูกสิ่งใดมาแปดเปื้อน
และความรักระหว่างเขากับเหยียนจิ่วซี ไม่จำเป็นต้องมีตัวเร่งใด ๆ ทั้งสิ้น
ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ดั่งสายน้ำที่ไหลไปจนถึงจุดหมาย!
"อาจารย์ซู ขอโทษค่ะ"
ใบหน้าเล็ก ๆ ของโรสซีดเผือด รีบเอ่ยขอโทษ "หนูสัญญาว่าจะไม่พูดอะไรแบบนี้อีก ถ้าฝ่าฝืนอีกละก็ ไม่ต้องให้อาจารย์ไล่หนู หนูจะออกไปเอง"
"ต่อไปเวลาฉันออกไปข้างนอก คุณตามฉันไปได้ แต่ห้ามเข้ามหา'ลัยชิงหัว"
ซูโม่มองออกไปนอกหน้าต่างรถ น้ำเสียงเรียบเฉย "รับได้ก็ทำหน้าที่บอดี้การ์ดของฉันต่อไป รับไม่ได้ก็ออกไปได้เลย!"
"อาจารย์ซู นี่มันผิดกฎนะคะ!"
ได้ยินคำนี้ โรสร้อนใจจนแทบจะร้องไห้ ถ้ารู้งี้ตั้งแต่แรก เมื่อกี้เธอคงไม่พูดอะไรแบบนั้นออกไปเลย มันเหมือนยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเองชัด ๆ
เธอเคยดูประวัติของเหยียนจิ่วซีมาก่อน เด็กสาวคนนั้นสวยมาก สวยจนน่าตกใจ ราวกับนางฟ้าที่ไม่กินของมนุษย์
เด็กหนุ่มปกติทั่วไปได้ยินว่าสามารถอยู่กับแฟนสาวระดับเทพแบบนี้ได้ ต้องตอบตกลงเป็นร้อยแปดพันเก้าครั้งแน่ ไม่มีทางปฏิเสธเงื่อนไขแบบนี้
แค่ซูโม่ยอมย้ายออกมา แผนการปกป้องของเธอก็ดำเนินต่อไปได้ราบรื่นแล้ว นี่เป็นคำสั่งตายที่เบื้องบนสั่งลงมา อีกอย่างเธอก็รู้ดีว่าซูโม่สำคัญกับเซี่ยกั๋วแค่ไหน ถ้าซูโม่เกิดเป็นอะไรไป งั้นเธอก็คือคนบาปของเซี่ยกั๋ว