เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหมัดที่ดุดันนี้ ซูโม่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ราวกับถูกทำให้ตกใจจนตัวแข็ง เมื่อเห็นว่าหมัดกำลังจะชกเข้าที่ใบหน้าของเขา เด็กสาวจำนวนไม่น้อยต่างพากันหลับตาลง
“ตู้ม——” เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวน
แต่ว่า เมื่อทุกคนเห็นสถานการณ์ในที่เกิดเหตุชัดเจน นอกจากเหยียนจิ่วซีแล้ว ทุกคนล้วนกลายเป็นหินอยู่กับที่
เกิดอะไรขึ้น?
นี่มันไม่น่าจะเป็นไปได้!
ไม่น้อยคนขยี้ตาอย่างแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ในเหตุการณ์
เดิมทีซูโม่ที่น่าจะนอนอยู่บนพื้น กลับยืนอยู่กับที่อย่างสมบูรณ์ ตรงกันข้าม โดนัลด์ที่เป็นฝ่ายลงมือก่อนกลับนอนอยู่บนพื้นห่างออกไปหลายเมตร คร่ำครวญอย่างทุกข์ทรมาน เส้นเลือดที่คอปูดโปนออกมา ราวกับต้องแบกรับความเจ็บปวดอย่างใหญ่หลวง
เมื่อครู่นี้มีผู้เห็นเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้นเพียงน้อยคน ในตอนที่หมัดของโดนัลด์กำลังจะชกเข้าที่ใบหน้าของซูโม่ ซูโม่หลบตัวเล็กน้อยแล้วใช้หัวไหล่กระแทกโดนัลด์เบา ๆ โดนัลด์ก็กระเด็นออกไป
และจังหวะการกระแทกของซูโม่นั้นเล็กน้อยมาก ในสายตาของคนอื่นแล้วดูเหมือนเป็นการเคลื่อนไหวเพื่อหลบหลีกโดยสิ้นเชิง
“อ๊าก……”
ในตอนนี้ โดนัลด์ที่นอนอยู่บนพื้นรู้สึกว่าร่างกายใกล้จะแตกเป็นเสี่ยง ๆ อวัยวะภายในทั้งห้าล้วนส่งความเจ็บปวดอย่างรุนแรงมายังสมอง เขารู้สึกเพียงว่าตัวเองเหมือนถูกรถบรรทุกชนเข้าให้ คร่ำครวญอย่างเจ็บปวดไม่กี่เสียง ก็สลบไปแล้ว
“เสี่ยวโม่ เธอไม่เป็นไรนะ?” เหยียนจิ่วซีวิ่งมาอยู่ข้างกายซูโม่ ในดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล