เจ็ดโมงสี่สิบ
ยอดผู้ชมออนไลน์ในห้องถ่ายทอดสดพุ่งแตะสามสิบเอ็ดล้านคนแล้ว!
ไม่ใช่แค่นั้น ความเร็วในการเพิ่มขึ้นของยอดผู้ชมยังเร็วขึ้นเรื่อย ๆ!
แทบจะนาทีละสามหมื่นคน และความเร็วนี้ยังค่อย ๆ เพิ่มขึ้นอีก ฝ่ายเทคนิคของตงไท่เห็นภาพนี้แล้วแทบขนหัวลุก
น่ากลัว!
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
ทราฟฟิกที่มหาศาลขนาดนี้ แทบจะเทียบเท่างานกาล่าเทศกาลตรุษจีนเลยทีเดียว!
ทีมงานเทคนิคหนึ่งกลุ่มสิบคนเตรียมพร้อมเต็มที่ มีสมาธิจดจ่อสูงสุด กลัวว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้น
บ้านตระกูลจ้าว
"พ่อ อย่าชักช้านักสิ การแข่งขันจะเริ่มแล้วนะ!"
จ้าวเทียนบ่นอย่างไม่พอใจ นอกประตูห้องฉายภาพ คุณพ่อจ้าวกำลังโทรศัพท์อยู่
"ประธานหวัง งั้นตกลงตามนี้นะครับ ผมยังมีธุระ ไว้คุยกันวันหลังครับ"
หลังจากวางสาย คุณพ่อจ้าวก็เดินเข้ามาด้วยฝีเท้ายาว ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความจนใจ
"ไม่เห็นเหรอว่าพ่อกำลังคุยธุระอยู่?"
"อีกอย่าง การแข่งขันเริ่มแปดโมงเช้านะ นี่ยังไม่ถึงเจ็ดโมงห้าสิบเลย ลูกรีบอะไรนักหนา?"
"พ่อครับ ธุระไว้คุยเมื่อไหร่ก็ได้ แต่การแข่งขันนี่มีแค่ครั้งเดียวนะ!"
ได้ยินคำพูดของพ่อ จ้าวเทียนก็ยิ้มประจบ รีบลุกขึ้นหามเก้าอี้มาให้พ่อ
"ช่วงนี้ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนะ?"
คุณพ่อจ้าวมองลูกชายอย่างแปลกใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อน จ้าวเทียนคงไม่พูดอะไรแบบนี้ออกมาแน่