"เจ้าหนูนั้นโทรมาอีกแล้ว..."
"ว่าไง ฉันซูโม่ โอเค ลำบากแล้วนะ"
วางสายโทรศัพท์ ซูโม่เปิดเวยปั๋วขึ้นมา ก็อย่างที่คิด เวยปั๋วกลับมาเป็นปกติแล้ว
เขาพิมพ์ข้อความลงบนจอโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว แค่โปรโมทเฉย ๆ ด้วยยอดสาวกเวยปั๋วในตอนนี้ของเขา ไม่จำเป็นต้องทำอะไรเว่อร์วัง แค่พูดถึงนิดหน่อยผลลัพธ์ที่ได้ก็จะสุดจะบรรยายแล้ว
[แนะนำพิเศษ: ภาพยนตร์เรื่อง "ดาบของม่อซิ่วหราน" กำกับโดยอาจารย์จางเกอ จะเข้าฉายพร้อมกันทุกโรงภาพยนตร์ใหญ่ในพรุ่งนี้ตอนแปดโมงเช้า เพื่อน ๆ คนไหนอยากดูก็ช่วยกันอุดหนุนหน่อย ส่วนคนไหนไม่อยากดูก็ต้องช่วยอุดหนุนด้วย เฮ่ ๆ ผมเองก็มีโอกาสได้แสดงในเรื่องนี้ด้วย ความรู้สึกมันลึกซึ้งมาก หนังเรื่องนี้เล่าเรื่องราวของจอมดาบที่กอบกู้ประเทศชาติ สนุกมาก ๆ!!]
กดส่ง
OK!!!
ซูโมโถงเฮือกใหญ่ ในที่สุดก็ทำงานที่จางเกอฝากไว้ให้สำเร็จลุล่วง คราวนี้สบายใจได้เลย
ส่วนการโปรโมทในขั้นต่อไป ไม่ต้องให้เขามัวไปกังวล
ข่าวเรื่องเวยปั๋วกลับมาเป็นปกติค่อย ๆ แพร่กระจายออกไป เหล่าเน็ตไอดอลจำนวนนับไม่ถ้วนพากันหลั่งไหลเข้ามา สิบอันดับฮอตท็อปทั้งสิบถูกซูโม่คนเดียวเหมาซะเกลี้ยง ทุกโพสต์ล้วนแต่พูดถึงเรื่องที่เขาเข้าชิงรางวัลโนเบลถึงห้าสาขา
"ติ๊ง—"
"ยินดีด้วยเจ้าของร่าง ค่าสาวกถึงสองร้อยหกสิบล้าน ได้รับโอกาสสุ่มปกติหนึ่งครั้ง"
"ติ๊ง—"
"ยินดีด้วยเจ้าของร่าง ค่าสาวกถึงสองร้อยเจ็ดสิบล้าน ได้รับโอกาสสุ่มปกติหนึ่งครั้ง"
"ติ๊ง—"
"ยินดีด้วยเจ้าของร่าง ค่าสาวกถึงสองร้อยแปดสิบล้าน ได้รับโอกาสสุ่มปกติหนึ่งครั้ง"