ตัวตนของชายคลุมดำยิ่งดูยิ่งลึกลับไปอีก
“ร้อยดาวระยิบ?”
พอได้ยินดังนั้น ฮิกกินสันหน้าตึงขึ้นทันที แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความสงสัย “อาจารย์ ทำไมถึงรู้ความเคลื่อนไหวของฝ่ายเซี่ยกั๋วได้ละเอียดขนาดนี้?”
เรื่องที่เซี่ยกั๋วตั้งใจใช้สถานีอวกาศนานาชาติกว่าร้อยแห่งบนอวกาศมาสร้างอาวุธชิ้นหนึ่งนั้น ฮิกกินสันย่อมรู้ดี แต่รู้คือรู้ เขารู้แค่ว่าเซี่ยกั๋วมีเจตนาแบบนั้นเท่านั้น ส่วนรายละเอียดจริง ๆ ไม่มีทางรู้ได้
อีกทั้งการรักษาความลับด้านนี้ของเซี่ยกั๋วก็ทำได้แน่นหนาเหลือเกิน บวกกับช่วงก่อนหน้านี้เครือข่ายสายลับที่ฝังตัวอยู่ในเซี่ยกั๋วถูกกวาดล้างจนเสียหายหนัก ทำให้ประเทศต้าหยางไม่สามารถจับตาความเคลื่อนไหวและข้อมูลลับของผู้นำชั้นสูงเซี่ยกั๋วได้เลย
“เรื่องนั้นไม่สำคัญ”
ชายคลุมดำไม่ขออธิบาย แล้วเปลี่ยนเรื่อง “เจ้าแค่ต้องรู้ว่าร้อยดาวระยิบล้ำหน้าอาวุธที่มนุษย์มีอยู่ในตอนนี้ไปมหาศาล ถ้าเซี่ยกั๋วไม่ได้ตั้งใจสร้างอาวุธชิ้นนี้ เจ้าคิดว่าทำไมตอนนั้นทุกชาติถึงได้เทคโนโลยีและแบบพิมพ์ของสถานีอวกาศจากเซี่ยกั๋วไปง่าย ๆ ล่ะ?”
“อาจารย์ ที่ว่ามานี่หมายความว่า……”
ฟังถึงตรงนี้ สีหน้าฮิกกินสันเปลี่ยนไปทันที
ครั้งนั้นที่เซี่ยกั๋วยินยอมเจรจาสงบศึกและชดใช้ค่าเสียหาย เขาก็รู้สึกแปลก ๆ อยู่ในใจ แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดมาก เพราะยุคนั้นทุกชาติตัดการค้าขายกับเซี่ยกั๋ว ไม้ตานี้ปล่อยออกมาประเทศไหนก็ไม่มีทางรับไหว
หลังสงสัยเพียงแวบเดียว ฮิกกินสันก็คิดว่าเซี่ยกั๋วเลือกจะยอมแพ้ จึงไม่ได้ใส่ใจต่อ