ชั่วพริบตา สายตาทุกคู่ก็จับจ้องไปที่ท่านเฉิน
ช่วยไม่ได้นี่นา!
เรื่องแบบนี้มีเพียงท่านเฉินเท่านั้นที่ตัดสินใจชี้ขาดได้ ก็เพราะว่าภารกิจครั้งนี้มันอันตรายเกินไปจริง ๆ!
เมื่อสัมผัสได้ถึงแววตาของทุกคน คิ้วของท่านเฉินก็ขมวดเป็นปมลึก สุดท้ายก็ถอนหายใจเบา ๆ แล้วค่อย ๆ เอ่ยกับซูโม่ว่า: "ฉันต้องขอหารือกับเบื้องบนก่อน"
"ได้เลยครับ!"
ดวงตาของซูโม่เป็นประกายขึ้นมา ขอแค่ท่านเฉินยอมผ่อนปรน เรื่องนี้ก็มีความหวังขึ้นมาแล้ว เขาจึงกล่าวว่า: "แต่ว่า งานเตรียมการในด้านต่าง ๆ ยังเหลือเวลาอีกประมาณสองวันก็จะเสร็จเรียบร้อย หวังว่าภายในสองวันนี้ ท่านเฉินจะให้คำตอบที่แน่ชัดกับผมได้นะครับ"
"ได้!"
ท่านเฉินพยักหน้า แล้วหมุนตัวเดินออกจากที่เกิดเหตุ ตอนนี้เขาต้องรีบไปหารือกับสหายเก่าสองสามคนนั่น การที่ซูโม่เข้าร่วมภารกิจนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่ เขาตัดสินใจเองคนเดียวไม่ได้
หลังจากท่านเฉินจากไป ทุกคนก็ยังคงยืนงงกันอยู่ที่เดิม พวกเขาสนใจเจ้าหุ่นเสี่ยวเสี่ยวซีกันมาก กรูกันเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลัง พากันซักถามวุ่นวาย
"เจ้านี่มันมีหลักการทำงานยังไงน่ะ?"
"หุ่นยนต์อัจฉริยะที่ล้ำสมัยสุด ๆ ไปเลย นี่มันทำให้ข้าต้องอึ้งทึ่งตาแตกเลยนะเนี่ย!"
"ดูท่าหุ่นยนต์อัจฉริยะตัวนี้จะไม่ได้มีแค่ชิปอัจฉริยะตัวเดียวนะแถมเมื่อกี้พวกนายเห็นไหมล่ะ ด้านในมีชิ้นส่วนไฟฟ้าอัดแน่นเป็นแพเลย มันคนละเรื่องกับหุ่นยนต์อัจฉริยะในปัจจุบันเลยนะ!"
"ข้าก็แค่อยากจะรู้ว่าเจ้านี่มันคิดเองได้ยังไง? ถึงกับตอบคำถามเองได้อัตโนมัติ นี่มันเจ๋งชะมัดเลย!"
ทุกคนมองดูเสี่ยวเสี่ยวซีที่อยู่ตรงหน้า นอกจากความอยากรู้อยากเห็นแล้ว ก็เหลือแต่เพียงความทึ่งอ้าปากค้าง