“มี…ขีปนาวุธระดับสิบกำลังพุ่งเข้ามา!!!”
พอประโยคนี้หลุดออกมา สมาชิกสำนักลับ หน่วยมังกร และไนติงเกลในช่องเครื่องรับส่งวิทยุ ต่างตกใจสะดุ้งโหยงกันทั้งหมด
“อะไรนะ?!”
หลงอีสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ รีบถามเสียงร้อนรน “เทียนเป่ย นายแน่ใจเหรอ?”
“แน่ใจครับ!”
“ฉันจะรีบแจ้งประมุขกับอาจารย์ซูเดี๋ยวนี้”
เงาร่างวูบเดียว หลงอีก็ปรากฏตัวบนเวที เขาพยักหน้าให้หวังเทา “ตัดสัญญาณถ่ายทอดสดเดี๋ยวนี้!”
“หา?”
หวังเทาไม่รู้จักหลงอีเลยสักนิด พอได้ยินคำพูดนี้ก็งงเป็นไก่ตาแตก หันไปมองซูโม่ แววตาเต็มไปด้วยคำถาม
ซูโม่หรี่ตาเล็กน้อย พูดเรียบ ๆ ว่า “อาจารย์หวัง ไปทำเถอะครับ”
“นี่…ก็ได้ครับ”
หวังเทารีบเดินไปหาช่างภาพสองคน พูดอะไรบางอย่างด้วยเสียงต่ำ
ห้องถ่ายทอดสดจู่ ๆ ก็ไม่มีภาพ ทำเอาชาวเน็ตนับไม่ถ้วนที่กำลังดูถ่ายทอดสดอยู่ถึงกับงงเป็นแถว
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
สัญญาณขาดเหรอ???
หวังเทาทำท่า OK ให้ซูโม่ เป็นการบอกว่าตัดสัญญาณเรียบร้อยแล้ว
เห็นดังนั้น หลงอีก็เดินไประหว่างประมุขกับซูโม่ พูดเสียงต่ำ “ประมุข อาจารย์ซู มีข่าวร้ายครับ มีขีปนาวุธระดับสิบกำลังพุ่งเข้ามา”
“หา?”
เหยียนจิ่วซีอดไม่ได้ที่จะยกมือปิดปากเล็ก ๆ เบิกดวงตางามกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ
มะ ขีปนาวุธ?
ซูโม่ลูบหลังเนียนนุ่มของเหยียนจิ่วซีเบา ๆ ปลอบด้วยน้ำเสียงสงบ “สาว อย่ากลัวนะ ไม่เป็นไร”
สีหน้าของประมุขเคร่งขรึมผิดปกติ ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจเจตนาที่ซูโม่โทรมาตอนดึกเมื่อคืนเสียที
ขีปนาวุธระดับสิบนี่นา!