"จะ...จะไหวเหรอ?"
กู้เยว่กลืนน้ำลาย ข้อเสนอของซูโม่ทำเอาเธอตกใจจริง ๆ และในที่สุดเธอก็ตระหนักถึงความน่าสะพรึงของนักคณิตศาสตร์ระดับห้า นึกถึงตอนที่ไปหยั่งเชิงเขาที่สนามบินตี้ตู ใบหน้างามก็อดไม่ได้ที่จะปรากฏแววละอายใจ
"ตามทฤษฎีแล้วทำได้!"
ซูโม่พยักหน้า เขาไม่เคยทำอะไรโดยไม่มั่นใจ สิ่งที่พูดเมื่อครู่นี้ เขาลองจำลองในหัวมาแล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง ยืนยันว่าทำได้จริง ถึงเลือกพูดออกมาต่อหน้าทุกคน "แต่ผมต้องการการสนับสนุนด้านฮาร์ดแวร์!"
"เรื่องนี้ยกให้เป็นหน้าที่ฉัน!"
เมื่อได้รับคำตอบที่แน่ชัดจากซูโม่ ร่างงามของกู้เยว่ก็สั่นสะท้าน ในดวงตาที่มองซูโม่มีแววเคารพยำเกรงแวบผ่าน
นักคณิตศาสตร์ระดับห้า?
ถึงกับ...น่าสะพรึงถึงเพียงนี้เชียว?!
คำพูดของซูโม่เมื่อครู่นี้ เรียกได้ว่าลบล้างโลกทัศน์เดิมของกู้เยว่ไปเลย!
การเปลี่ยนแปลงของกู้เยว่ ท่านเฉินเห็นทั้งหมด ใบหน้าเหี่ยวย่นเต็มไปด้วยความทอดถอนใจ แค่เวลาสั้น ๆ ก็ทำให้สาวน้อยคนนี้เคารพนับถือได้ บ่งบอกถึงความเก่งกาจของซูโม่ได้เป็นอย่างดี
ทั่วค่ายตกอยู่ในความเงียบ เพราะทุกคนตะลึงงันกับคำพูดของซูโม่!
นี่คืออัจฉริยะหรือ?
ไม่!
นี่มันพลิกฟ้าพลิกแผ่น พลิกฟ้าพลิกแผ่นชัด ๆ!
ใช้คำว่า 'อัจฉริยะ' มาอธิบายซูโม่ มีแต่จะเป็นการดูถูกเขา!
"อะแฮ่ม—"
ซูโม่ส่งเสียงทำลายบรรยากาศเงียบงัน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งติดตลกว่า "เตรียมใจไว้ให้ดีนะครับทุกท่าน ที่ผมพูดเมื่อกี้เป็นแค่ออร์เดิร์ฟ ต่อไปนี่แหละของจริง"
น้ำเสียงฟังเหมือนล้อเล่น แต่คำพูดนี้เป็นความจริง!
การชะลอปริมาณการแผ่รังสีของกัมมันตภาพรังสี ก็เพื่อซื้อเวลา สร้างเงื่อนไขให้กับวิธีแก้ปัญหาที่แท้จริง!
"..."
ทันใดนั้น มุมปากของทุกคนก็กระตุกไม่หยุด