ตลอดวันหยานจิ่วซีก็ตัวติดกับซูโม่ พอได้ฟังไปเรื่อย ๆ แบบนี้ เธอก็เลยรู้เรื่องรู้ราวสาระพัดด้าน
ยิ่งไปกว่านั้น ซูโม่ยังคอยอธิบายจุดตันและปมยากให้ฟังเป็นระยะ
ก็เพราะแบบนี้เอง ระดับคณิตศาสตร์ของเธอถึงได้โหดเหมือนโกงเกม กรูขึ้นต่อเนื่องไม่หยุด
จุดตันพวกนั้น สำหรับคนทั่วไปอาจยากเอาการ
คนที่พรสวรรค์น้อยหน่อย บางคนแม้ทั้งชีวิตก็ไต่ขึ้นไปอีกขั้นไม่ได้เลย
แต่สำหรับซูโม่ ง่ายเว่อร์
ถ้าเขาอยากปั้นนักคณิตศาสตร์ระดับห้าสักคน เรื่องแค่นั้นเบามือมาก
อย่างน้อยในสายตาของหยานจิ่วซีก็เป็นแบบนั้น
แค่เสียดายนะ...
สิทธิพิเศษแบบนี้ มีแค่เธอคนเดียวในโลก!
วิธีไขปริศนาของลู่หว่างโยวก็ดีอยู่หรอก แต่เธอมีวิธีที่เยี่ยมกว่านั้น
คำโบราณว่าไว้ อยู่กับหมึกก็ดำ อยู่กับผ้าย้อมก็แดง
คบหากับซูโม่นานเข้า หยานจิ่วซีเทียบกับเมื่อก่อนก็มั่นใจขึ้นเยอะ
"ยังไงก็ตาม เรื่องนี้เธอจัดการเองเถอะ"
เห็นท่าทางเชื่อมั่นของหยานจิ่วซี ซูโม่ยิ้มแล้วไม่พูดอะไรต่อ เงยหน้ากลับไปดูการไขปริศนาของลู่หว่างโยวต่อ
เขาไว้ใจหยานจิ่วซี เหมือนที่หยานจิ่วซีไว้ใจเขาฉันนั้น!
บนเวที
เวลาผ่านไปแล้ว 39 นาที
ทว่าคำตอบสุดท้ายของกลุ่มดาวฤกษ์กลุ่มแรกของลู่หว่างโยวก็ยังคำนวณเสร็จไม่ได้สักที
เห็นภาพแบบนี้ คนที่มีตามีตาเห็นก็เริ่มส่ายหัวถอดใจ
ช่างภาพในที่จัดงานล้วนฉลาดหลักแหลม พวกเขาอ่านสูตรคณิตศาสตร์ที่แน่นเป็นฝูงนั่นไม่ออกหรอก แต่อ่านคนเป็นไง!