“แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก……”
ฝีมือของซูโม่ถึงขีดสุดยอด ชั่วขณะนั้นเร็วจนเหลือเชื่อ สายตาคนทั่วไปตามไม่ทัน
แม้แต่โรสที่เป็นคนนอกวงการยังต้องอ้าปากค้าง ลูบหน้าตัวเองไปมาอย่างห้ามใจไม่ได้ จ้องมองสองมือของซูโม่ตาค้าง
เร็ว!
เร็วเกินไปแล้ว!!!
พิมพ์คีย์บอร์ดแล้วเร็วได้ขนาดนี้เชียว?
ถ้าเอาความเร็วแบบนี้ไปต่อยคนล่ะ?
คิดถึงตรงนี้ โรสแอบสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แววตาเต็มไปด้วยความตะลึง
ฝีมือของซูโม่ลึกแค่ไหน เธอรู้แค่ว่าคาดเดาไม่ถูก ส่วนลึกระดับไหนนั้นยังเป็นปริศนา
ตอนนี้เห็นฝีมือสุดสยองของซูโม่แบบต่อหน้า ในใจโรสก็เกิดความเกรงขามขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัว
เทียบกับโรสแล้ว ซินเชิ่งต้องตกตะลึงกว่ามาก เขารู้ดีว่าตอนนี้ฝีมือของซูโม่ไปถึงระดับไหนแล้ว
อย่างน้อยก็……
เอพีเอ็ม 2000 ขึ้นไป!
ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ซินเชิ่งจะไม่เชื่อเด็ดขาดว่าฝีมือมนุษย์จะเร็วได้ถึงขนาดน่าขนลุกขนาดนี้
มันข้ามขีดจำกัดมนุษย์ไปแล้วชัด ๆ !
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นไปได้หรือไม่ แค่ภาระที่ความเร็วระดับนี้ก่อขึ้น มือคนธรรมดาก็รับไม่ไหวแล้ว
ถ้าเป็นฝีมือแบบนี้ของซูโม่มาอยู่บนมือเขา ไม่ถึง 5 วินาทีมือเขาก็พังยับแล้ว
ไม่ใช่การพูดเกินจริงแม้แต่นิดเดียว!!!
“โอเค เรียบร้อย!”
ฝีมือพายุหมุนของซูโม่หยุดลงฉับพลัน รอยยิ้มสบาย ๆ บนใบหน้าไม่ใช่การแสดง เขาหันไปยิ้มให้ซินเชิ่งกับโรสที่ยืนอยู่ห่างออกไปสักไม่กี่เมตร “ผอ.ซิน โรส ยืนไกลแบบนั้นทำอะไรกันเหรอ”
“ฮึ่ม ๆ——”
ซินเชิ่งกดความตกตะลึงในใจลง เดินย่างเข้ามาข้าง ๆ ซูโม่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น