ในเมื่อเป็นถึงเทพองค์ที่เจ็ดของศาลเทพ หยาสก็ย่อมไม่ใช่ตัวละครแบบธรรมดาแน่นอน
ภายในศาลเทพ ถ้ามีพลังแต่ไร้สมอง ก็อยู่รอดได้ไม่นานเช่นกัน
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความระแวงและข้อสงสัย สมองหมุนไวขึ้นทันที
"อาโดลฟ์ คำพูดนั้นของนายมันหมายความว่ายังไง?"
"หมายความตรงตามตัวอักษร"
อาโดลฟ์แค่ยักไหล่ ไม่อธิบายอะไรมาก
เพราะว่า...
จะไปอธิบายอะไรกับคนที่กำลังจะตายทำไม?
มันคือการเปลืองน้ำลายโดยใช่เรื่องชัด ๆ!
"แล้วประมุขศาลล่ะ?"
ความรู้สึกอันตรายผุดขึ้นในใจของหยาส รอบ ๆ เงียบผิดธรรมชาติอย่างน่าขนลุก
ตามปกติแล้วช่วงเวลาแบบนี้ พิทักษ์ทหารศาลเทพต้องออกตรวจการณ์อยู่
แต่ตอนนี้กลับไม่เห็นแม้แต่เงาคนสักคน เมื่อรวมกับคำพูดเมื่อกี้ของอาโดลฟ์ ความคิดบ้า ๆ อย่างหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจของเขา
แต่ก็แค่ชั่ววูบ
ความคิดนั้นถูกหยาสตัดทิ้งทันที
เป็นไปไม่ได้!
พลังของประมุขศาล ต้องบรรยายด้วยคำว่าลึกลับปานเทพปีศาจ
ไม่มีใครเป็นคู่ของท่านได้!
ซูโม่ก้าวออกไปหนึ่งก้าวแล้วพูดเรียบ ๆ ว่า "คำถามนี้ถามฉันดีกว่า ประมุขศาลเทพของพวกนายตายไปแล้ว ดังนั้นตอนนี้ศาลเทพฉันพูดได้อย่างเดียว ยังมีข้อสงสัยอีกไหม?"
"ฮ่าฮ่า—"
หยาสหัวเราะคำรามขึ้นฟ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าเยาะเย้ย
"ประมุขศาลตาย? คำพูดแบบนี้นายไปหลอกเด็กสามขวบเถอะ!"
"ประมุขศาลสืบทอดวิถีสุดยอดมาถึงขีดสุดแล้ว ไม่มีใครฆ่าท่านได้!"
"ที่จะพูดฉันก็พูดไปแล้ว จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่นาย"