"เร็วเข้าสิ บอกมาเร็ว"
เหยียนจิ่วซีกลอกตาใส่ซูโม่แล้วถามด้วยความสงสัย "'ซานเตี๋ยสองตอน' กับ 'เปิดปิด' มันคืออะไรเหรอ?"
"เมื่อคนโบราณพูดถึงภาพวาดภูผาสายน้ำ พวกเขาบอกว่าภาพสามารถจัดองค์ประกอบแบบ 'ซานเตี๋ยสองตอน' ได้ ที่เรียกว่า 'ซานเตี๋ย' ก็คือ 'ชั้นหนึ่งพื้น ชั้นสองต้นไม้ ชั้นสามภูเขา' ส่วนที่เรียกว่า 'สองตอน' หมายถึง 'ทิวทัศน์อยู่ด้านล่าง ภูเขาอยู่ด้านบน เมฆอยู่ตรงกลาง แบ่งออกเป็นสองตอนอย่างชัดเจน'"
"'ซานเตี๋ยสองตอน' เป็นรูปแบบการจัดองค์ประกอบหนึ่งในภาพวาดภูผาสายน้ำโบราณ แต่มันไม่ใช่กฎที่ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ดังนั้นคุณต้องปรับใช้อย่างยืดหยุ่นตามความเข้าใจด้านสุนทรียะของทิวทัศน์ธรรมชาติของตัวเอง ห้ามนำไปใช้แบบแข็งทื่อ"
"แล้วเมื่อกี้เธอบอกว่ามันสำคัญมากไง?" เหยียนจิ่วซีมองซูโม่ด้วยสีหน้าพูดไม่ออก
ซูโม่: "..."
เขาแค่บอกว่าอย่านำไปใช้แบบแข็งทื่อ ไม่ได้บอกว่ามันไม่สำคัญซะหน่อย!
ในภาพวาดภูผาสายน้ำบางประเภท 'ซานเตี๋ยสองตอน' เป็นสุดยอดสกิลขั้นเทพเลยนะ มันไม่สำคัญเหรอ?
แต่ซูโม่ก็ขี้เกียจอธิบายอะไร
เพราะสุดท้ายแล้ว ฟ้าดินใหญ่แค่ไหน ภรรยาสำคัญสุด!
หลักการของซูโม่คือ หนึ่ง ภรรยาถูกต้องเสมอ สอง ถ้าภรรยาผิด ให้ย้อนกลับไปอ่านข้อหนึ่ง
"แล้ว 'เปิดปิด' ล่ะ?" เหยียนจิ่วซีถามต่อไป
ซูโม่กวาดตามองรอบๆ เห็นไม่มีใครสนใจทางนี้ ก็เอ่ยต่อ "ที่เรียกว่าเปิดปิด 'เปิด' โดยทั่วไปหมายถึงการแผ่ขยายทิวทัศน์ออกไป และเพื่อป้องกันไม่ให้ทิวทัศน์กระจัดกระจายรกตา ก็ต้องรวมจุดที่กระจายเกินไปให้เข้ามารวมกัน แล้วเน้นตัวหลักให้โดดเด่นขึ้นมา นี่คือ 'ปิด'"