อาณาจักรเฉ่าซี ประเทศเล็ก ๆ ที่มีประชากรไม่ถึงแสนคน
เมืองหลวงชื่อนครเฉ่าซี มีประชากรตั้งถิ่นฐานเกินหมื่นคน
เมื่อครู่นี้เอง แสงสีแดงพวยพุ่งขึ้น ทั้งนครเฉ่าซีกลายเป็นแผ่นดินไหม้ในพริบตา ผืนพื้นดินทั้งหมดดำสนิท ไม่ว่าจะเป็นอาคารหรืออะไรก็ตาม ทุกอย่างกลายเป็นเถ้าธุลี ไม่เหลือแม้แต่เศษผงเดียว
ซูโม่จ้องมองภาพเรียลไทม์ที่ส่งมาจากเครื่องตรวจจับความถี่อย่างเซ่อซ่า ดวงตาแดงก่ำขึ้นทันที
เฮ้ย!
พลังบีบอัดที่ปล่อยออกมาจากเขาทำให้บรรยากาศในห้องประชุมเย็นยะเยือกลงจนถึงจุดเยือกแข็ง
ทุกคนโดนสายฟ้าฟ้าปราบที่พุ่งขึ้นมากะทันหันกดทับจนหายใจแทบไม่ออก โชคดีที่ซูโม่ไม่ปล่อยให้ความโกรธครอบงำสติ พอสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของทุกคนก็รีบระงับพลังนั้นทันที
"ขอโทษ คุมอารมณ์พลาดไปนิด"
ประมุขสังเกตเห็นสีหน้าที่บูดบึ้งสุดขีดของซูโม่ จึงถามอย่างไม่แน่ใจว่า "เกิดอะไรขึ้น?"
ซูโม่สูดลมหายใจลึก ๆ สายตากวาดผ่านหน้าของทุกคนอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงหนักอึ้ง "มีเรื่องไม่ดีจะบอกทุกคน เมื่อครู่นี้เอง นครเฉ่าซี เมืองหลวงของอาณาจักรเฉ่าซี… หายไปแล้ว!"
หายไป?
ชั่วขณะนั้น ไม่มีใครเข้าใจความหมายของสองคำนี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงง
ซูโม่ถอนใจยาว ใบหน้าเศร้าหมอง "ตามตัวอักษรเลยครับ ต่อจากนี้โลกจะไม่มีนครเฉ่าซีอีกแล้ว"
เพียงแค่นี้ ทุกคนถึงกับตระหนักได้ว่าอะไรบางอย่างผิดปกติ สีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกัน