ภายในสนามทดลองหมายเลขแปด
ประมุขและเหล่าผู้อาวุโสจำนวนมากมาถึงก่อนแล้ว พวกเขาพากันงง ๆ กับการทดสอบในวันนี้
ประมุขยังพอรู้บ้าง เพราะรู้ข้อมูลภายใน ส่วนเหล่าผู้อาวุโสนั้นไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น รู้แค่ว่าวันนี้ซูโม่จะมาทดสอบผลิตภัณฑ์วิจัยกับฝ่ายวิจัยและพัฒนา
"ตู้ม——"
เสียงดังสนั่น ชุดเกราะเหล็กที่คลุมด้วยผ้าสีแดงถูกวางลงบนพื้นด้วยรถยก
ซูโม่และเหยียนจิ่วซีเดินเข้าไปในสนามทดลองหมายเลขแปดพร้อมกัน สนามทดลองทั้งหมดมีขนาดพอ ๆ กับสนามฟุตบอล พื้นปูด้วยแผ่นหินแกรนิต เต็มไปด้วยเครื่องมือขนาดใหญ่ตั้งเรียงราย
เมื่อซูโม่เห็นบรรดาผู้มีอิทธิพลนั่งอยู่ที่เขตพักผ่อนชั่วคราวข้างสนาม ก็กระซิบข้างหูเหยียนจิ่วซีเบา ๆ ว่า "ไป ไปทักทายกันหน่อย"
"อื้ม"
เหยียนจิ่วซีเดินตามหลังซูโม่มาอย่างเรียบร้อย ก่อนจะมาก็รู้แล้วว่าวันนี้จะมีใครมาบ้าง แต่ก็แปลกที่ไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยสักนิด
ยังไงก็มีซูโม่คอยดูแลทุกอย่าง เธอแค่เดินตามซูโม่ก็พอ
"ประมุข เหล่าท่านผู้อาวุโสครับ นี่คือเหยียนจิ่วซี ภรรยาผม และก็เป็นสมาชิกของโครงการชุดเกราะรบเดี่ยวครั้งนี้ด้วยครับ"
ซูโม่ทำหน้าเรียบเฉยเป็นธรรมชาติมาก โดยเฉพาะคำว่า 'ภรรยาผม' สามคำนั้น ทำเอาประมุขและเหล่าผู้อาวุโสพากันหัวเราะออกมา
กู้กั๋วอันสำรวจเหยียนจิ่วซีเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย
ครั้งก่อนที่ไปหลินไห่ เขาแค่เจอเด็กสาวที่ชื่อเหยียนจิ่วซีแบบผ่าน ๆ ไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ
แม้หลานชายและลูกสาวจะไม่ยอมรับเขา แต่ในใจก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงซูโม่หลานชายคนนี้
ประมุขชี้ไปที่เก้าอี้ว่างสองตัวข้าง ๆ ส่งสัญญาณให้ทั้งคู่นั่งลงข้าง ๆ "ซูโม่ ไอ้แฟนสาวตัวเล็กนี่ก็เป็นอัจฉริยะที่หายากเหมือนกันนะเนี่ย!"
"ขอบคุณประมุขที่ชมเชยค่ะ"
เหยียนจิ่วซีเคยเห็นชายชราตรงหน้านี้ในทีวีมาแล้วหลายครั้ง ย่อมรู้ดีถึงฐานะของชายผู้นี้ จึงถ่อมตัวว่า "หนูจะเป็นอัจฉริยะอะไรกัน ซูโม่ต่างหากล่ะค่ะ"