โมเดลขนาดยักษ์?
ไม่ใช่มั้ง!
สายตาทุกคู่เริ่มประหลาด ใครจะคิดว่าซูโม่มีงานอดิเรกแบบนี้ หรือว่าถ้าไม่เห็นโมเดลแล้วจะทำงานไม่ได้?
ว่านเจิงอ้าปากค้าง พูดออกมาอย่างยากลำบาก "อาจารย์ซู ท่านให้ผมวิ่งข้ามน้ำข้ามทะเลกลับตี้ตู แค่ให้ผมไปเอาโมเดลนี่กลับมาเหรอ?"
ถ้าเป็นแบบนี้จริง ว่านเจิงคงกระอักเลือดตายแน่!
"โมเดล?"
ซูโม่กลั้นหัวเราะ กวาดตามองทุกคน "นี่ไม่ใช่โมเดล นี่คือหุ่นยนต์อัจฉริยะที่ฉันสร้าง มันชื่อเสี่ยวเสี่ยวซี"
ใช่แล้ว ในกล่องไม้คือเสี่ยวเสี่ยวซี ก่อนตรุษปีที่แล้ว ซูโม่ใช้ช่วงพักระหว่างแข่งศึกจ้าวสมองโลก สร้างชิปตัวที่ 4 อัจฉริยะให้เสี่ยวเสี่ยวซีสำเร็จ พอดีได้ใช้ในครั้งนี้ แม้เสี่ยวเสี่ยวซีจะไม่ทรงพลังเท่าเครื่องควบคุมสเปกตรัม แต่อย่างน้อยก็ช่วยงานได้หนึ่งในสามของเครื่อง
เรื่องการคำนวณ ซูโม่โยนให้เสี่ยวเสี่ยวซีได้สบาย พูดได้เต็มปากว่า ถ้ามีเสี่ยวเสี่ยวซี โอกาสสำเร็จของหลุมดำเทียมครั้งนี้เพิ่มขึ้นอย่างน้อย 5 เปอร์เซ็นต์
อย่าดูถูก 5 เปอร์เซ็นต์นี้เชียว บางทีมันอาจเป็นกุญแจสู่ความสำเร็จ!
"เสี่ยวเสี่ยวซี?"
กู้เยว่ย่อตัวลงข้างกล่องไม้ สำรวจอย่างละเอียด แล้วบ่นเบาๆ "นี่มันคิวต์น่ารักเกินไปแล้ว!"
ใช่แล้ว คิวต์น่ารัก!
ดูไม่เหมือนหุ่นยนต์อัจฉริยะเลย บอกว่าเป็นโมเดลใหญ่ยังน่าเชื่อกว่า!
ทันทีที่พูดจบ ทุกคนพยักหน้าตาม พวกเขาก็ว่าดีไซน์เสี่ยวเสี่ยวซีแปลกๆ
ซูโม่ไม่แปลกใจเลย เสี่ยวเสี่ยวซีเป็นของขวัญที่เขาตั้งใจให้เหยียนจิ่วซี ของขวัญให้ผู้หญิง ถ้าไม่คิวต์น่ารักสิถึงจะผิดปกติ!