ทันทีที่คลาวด์พูดจบ จอใหญ่บนเวทีสูงก็เริ่มจับเวลา
ทุกคนต่างอดกลั้นความตึงเครียดไม่ได้ แต่ในทางกลับกัน ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองกลับดูสบายๆ สุดๆ บนใบหน้าไม่มีแววตึงเครียดแม้แต่น้อย
ทำไมน่ะเหรอ?
ง่ายมาก!
ยูจีนคิดว่าซูโม่ไม่มีทางเจาะระบบป้องกันที่ตัวเองตั้งขึ้นได้แน่ เลยไม่มีอะไรให้ตึงเครียด
ส่วนความคิดของซูโม่ก็ง่ายยิ่งกว่า ต่อให้ระบบป้องกันของยูจีนจะปลอดภัยระดับไหน เขาก็ไม่เห็นอยู่ในสายตาอยู่แล้ว มันจะไปเหนือกว่า 'ผู้หยั่งรู้' ของเฟิงเยียนได้ยังไง?
ต้องรู้ไว้ว่า 'ผู้หยั่งรู้' ของเฟิงเยียนนั้นหยิบยืมเทคโนโลยีของ 'การป้องกันสมบูรณ์' ซึ่งเป็นระบบป้องกันอันดับหนึ่งของโลกมาใช้ ไม่ใช่สิ่งที่ยูจีนตั้งขึ้นส่งๆ จะเทียบได้!
ทั้งสองคนต่างมีความคิดของตัวเอง เลยมีท่าทีที่สบายๆ สุดๆ มองแล้วทุกคนพากันอึ้งไปหมด
เรียกอะไรดี?
ฮ่องเต้ไม่ร้อน ขันทีร้อนแทน!
“เฮ้ย ยังไม่เริ่มอีกเหรอ?”
ยูจีนไขว่ห้างแกว่งมาแกว่งไป พลางตะโกนไปทางซูโม่ทีนึง เวลาผ่านไปตั้งนาทีแล้ว ระบบป้องกันที่เขาตั้งไว้ไม่โดนโจมตีอะไรเลย นี่ทำให้ในใจเขาดูถูกซูโม่มากขึ้นเรื่อยๆ
ถ้าเป็นตัวเขาเอง ยูจีนใช้เวลาสูงสุดสิบวินาทีก็เริ่มโจมตีแล้ว เขาถึงขั้นแอบคิดเลยด้วยซ้ำว่า ซูโม่นี่คงไม่ใช่คนที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเทคนิคคอมพิวเตอร์หรอกนะ?
“อย่าเพิ่งรีบ ขอพักแป๊บ”
ซูโม่ยิ้มเบาๆ ตบท้องตัวเอง “เมื่อกี้กินอิ่มไปหน่อย ยังไงเวลาก็เหลือเฟือ ระบบป้องกันแค่นี้ใช้เวลาไม่นานหรอก”