ไม่ถึงร้อยเกมงั้นเหรอ?
ได้ยินดังนั้น ความประหลาดใจในดวงตาของซูโม่ยิ่งทบทวีขึ้น อิ่นจิ่วซีกับหว่างโยวสองสาวคงไม่รู้ว่าคำนี้แปลว่าอะไร แต่เขานั่นแหละที่รู้ความหมายชัดเจน
"งั้น..."
ซูโม่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเสนอแบบลองดูว่า "พี่เทียน หรือ...เธอจะลองเปลี่ยนคนที่ชอบดูไหม?"
เทียนเป่ย "......"
ก็ไม่ได้บอกให้ออกไปท้าสู้กับคุณหนูเหรอ?
แล้วทำไมดันให้เปลี่ยนคนที่ชอบล่ะทีนี้!
อึดอัดใหญ่สุดๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ชอบมันจะเปลี่ยนกันง่ายๆ แบบนั้นได้ไง!
"พูดอะไรลงล้อลงลือ!"
อิ่นจิ่วซีขำตาให้ซูโม่หนึ่งที "การชอบใครสักคน มันเปลี่ยนกันง่ายๆ ได้ยังไง!"
"ใช่!"
เทียนเป่ยเสริมเสียงเบาๆ ด้วยหน้าเจ็บใจ
ซูโม่ชักมือแล้วทำท่าชักมือช่อยๆ "ผมก็รู้อยู่ แต่นี่มันคิดวิธีอื่นไม่ออกนี่นา"
"งั้นก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะออกไอเดียเน่าๆ!"
อิ่นจิ่วซีก้มหน้าคิดสักครู่ แล้วก็หันสายตามาที่ซูโม่อีกครั้ง เอ่ยถามเบาๆ ว่า "เสี่ยวโม่ เธอมีเบอร์ติดต่อหัวหน้าอวี่ไหม?"
"มีสิ"
"อืม งั้นก็เรื่องง่ายแล้วล่ะ"
อิ่นจิ่วซีหันไปมองเทียนเป่ยที่หน้าตกหล่น แล้วปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "พี่เทียนเป่ย หนูจะหาโอกาสไปเจอหัวหน้าอวี่สักครั้ง เดี๋ยวลองดูว่าจะมีวิธีไหนเหมาะสมบ้าง หนูขอรับประกันอะไรไม่ได้หรอกนะ แค่บอกว่าจะพยายามเต็มที่"
"ขอบคุณครับคุณหนู"
เทียนเป่ยแหงนหน้าด้วยความขอบใจ
อิ่นจิ่วซีทำอะไรไม่เคยชักช้า พอกินข้าวเสร็จก็ติดต่ออวี่เหมยเหรินเองเลย
บ่ายสามโมง
ในร้านกาแฟแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลจากบ้านหว่างโยว อิ่นจิ่วซีกับอวี่เหมยเหรินได้เจอหน้ากัน