“……”
ซูโม่อึ้งจนพูดไม่ออก
ไม่รู้ก็ไม่รู้ แล้วทำไมพูดได้มั่นใจขนาดนั้นวะ?
“โอเคๆ งั้นฉันจะหาเองก็ได้”
ซูโม่เลิกพูดจา เมื่อเห็นเทือกเขาซุสปรากฏบนเส้นขอบฟ้าไกลลิบ เขาก็เริ่มสั่งการเสี่ยวเสี่ยวซี
“เปิดอุปกรณ์สแกนคลื่น อุปกรณ์ตรวจจับความร้อน อุปกรณ์สแกนอินฟราเรด……”
“รับทราบ!”
เพื่อถ่ายทอดคำว่า ‘ทหารเดี่ยวขีดสุด’ ให้ออกมาสมจริงที่สุด ซูโม่ติดตั้งอุปกรณ์สอดแนมบนตัววันจันทร์ไว้เกือบสิบสี่ชนิด ยังไม่รวมอาวุธอีกนับไม่ถ้วน
ความซับซ้อนระดับนั้น ดูแล้วหนังศีรษะแทบแตก!
การรวมการสอดแนม การลอบสังหาร และการรบขนาดย่อมไว้ในที่เดียว ต่างหากคือหัวใจของทหารเดี่ยวขีดสุด!
ฝั่งตรงข้ามของวิดีโอ
เทียนเป่ย์ทนความอยากรู้ในใจไม่ไหว จึงแอบเดินเบา ๆ กลับมาข้าง ๆ หนิงไห่อีกครั้ง
ตอนนี้เขาดูสภาพเหมือนคนตกบ่อ ผมรุงรัง เสื้อผ้ายับยู่ยี่ ยิ่งดูน่าสมเพช
มองภาพเรียลไทม์บนหน้าจอมือถือ เทียนเป่ย์ถอนใจว่า “เก่งจริง ๆ ดูเหมือนดูหนังไซไฟเลย วิทยาการยุคนี้ก้าวหน้าไปถึงขั้นน่าตกใจขนาดนี้แล้วเหรอ?”
“จะดูก็ดู มากมายซะไหนกับคำพูดเยอะแยะ!”
หนิงไห่กวาดสายตามองเทียนเป่ย์หนึ่งครั้ง แววตาเต็มไปด้วยความรำคาญ รำคาญแบบชัด ๆ ไม่แม้แต่จะแกล้งทำเป็นปิดบัง
“……”
เทียนเป่ย์ปิดปากอย่างเชื่อฟัง
เงียบไว้ดีกว่า ไม่งั้นอาจโดนตบหัวอีกรอบ……
…………
บนท้องฟ้าเหนือจุดบรรจบระหว่างเทือกเขาซุสกับทะเลสาบเทียน