“ทำไมเหรอ?”
หนิงไห่หันหัวกลับมา เห็นสีหน้าของเทียนเป่ยที่ตาค้างปากค้างแบบนั้น ใบหน้ากระตุกสองสามครั้ง แล้วตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงรำคาญ ๆ ว่า “อย่าถามฉันสิ ฉันก็เหมือนแกนี่แหละ ไม่รู้อะไรเลย”
พูดจบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำเบา ๆ “โธ่เว้ย ของอะไรมันเป๊ะขนาดนี้วะ!?”
ให้ถามเขาเหรอ เขารู้อะไรลงไป?
เปล่า แม้แต่นิดเดียวก็ไม่รู้……
เรื่องฝีมือของซูโม่ หนิงไห่รู้ดีที่สุด
แกร่งมาก!
โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับช่วงวัยของซูโม่แล้ว ยิ่งแกร่งจนเกินเหตุ มองไปทั่วโลก คงไม่มีคู่ต่อสู้!!!
แต่ถ้าเทียบกับพวกผู้เฒ่าผู้แก่บางคน ก็ยังมีช่องว่างอยู่
เช่น เขากับหลานเต้า ประมุขแห่งวิหารเทพ
หรือไม่ก็อาโดลฟ์ที่อยู่ในหน้าจอโทรศัพท์นี่
มือปราบระดับนี้ทั่วโลกแม้จะไม่มาก แต่ก็นับได้ในหนึ่งมือ ซูโม่เทียบกับพวกเขาแล้ว ยังขาดไฟอีกพอสมควร
ฝีมือที่อาโดลฟ์เพิ่งแสดงออกมา น่าทึ่งพอตัว
ในความทรงจำของหนิงไห่ นอกจากหลานเต้าแล้ว อาโดลฟ์คือมือปราบที่แกร่งที่สุดที่เขาเคยเห็น ไม่มีข้อสอง!
ตามการประเมินของเขา แม้ตัวเองจะอยากได้เปรียบ ก็ต้องรอหลังผ่านไปอย่างน้อย 100 เม็ดมือ ถ้าอยากทำให้บาดเจ็บ ก็ต้องรอหลัง 200 เม็ดมือขึ้นไป
ตามสถานการณ์ปกติ การดวลกันระหว่างซูโม่กับมือปราบระดับอาโดลฟ์ ซูโม่ไม่มีทางรอดข้าม 50 เม็ดมือได้เด็ดขาด
ฝีมือของทั้งคู่ต่างกันมาก ไม่ได้อยู่ในลีกเดียวกันเลย