“อาจารย์ซู ไม่ได้ล้อพวกเราใช่ไหม?”
ผ่านกระจกมองหลัง ซูโม่เห็นความสงสัยบนหน้าเทียนเป่ยชัดเจน แต่ก็ไม่รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด
สำหรับคนธรรมดาแล้ว เรื่องแบบนี้ยอมรับได้ยากจริง ๆ
ปกติคนตายสักหลักสิบก็ถือว่าเป็นข่าวใหญ่ระดับโลกแล้ว
ยิ่งกว่านั้นครั้งนี้ตายกันเป็นสิบล้าน มันเกินกรอบความยอมรับของคนธรรมดาไปสุด ๆ แล้ว
“เทียนเก้อ เจ้าคิดว่าฉันจะเล่นมุกเหลือเชื่อขนาดนั้นเหรอ?”
“แต่……”
เทียนเป่ยขับรถไป คิ้วขมวดเป็นปมโดยไม่รู้ตัว
คนตายสิบล้าน?
ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด เทียนเป่ยอยากใช้แค่สองคำในการประเมิน
อาถรรพ์!!!
เรื่องแบบนี้ คนธรรมดาแม้แต่จะคิดก็ไม่กล้าคิด!
อวี่เหมยเหรินหรี่ตาครุ่นคิด “อาจารย์ซู เหตุการณ์ประหลาดขนาดนี้ ฉันรู้สึกว่ามันไม่น่าจะเกิดจากฝีมือมนุษย์นะ?”
คนตายสิบล้าน แถมจากการที่ซูโม่ต้องเดินทางไปประเทศต้าหยางด้วยตัวเองก็ชี้ให้เห็นว่า ทางนั้นยังไม่มีข้อสรุปในเรื่องนี้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่จำเป็นต้องให้ซูโม่เดินทางไปเอง
ในความเข้าใจของเธอ ไม่มีบุคคลหรือองค์กรใดที่มีพลังระดับนี้!
ต้องรู้ไว้ว่า เมืองอย่างเคอร์สโต้ รอบ ๆ ต้องมีฐานทัพทหารซ่อนอยู่แน่นอน แถมเจ้าหน้าที่ดูแลความสงบในเมืองมีไม่ต่ำกว่าหมื่นคน ภายใต้การตรวจตราแบบเรียลไทม์จากดาวเทียมของประเทศต้าหยาง การปะทะด้วยกำลังอาวุธขนาดใหญ่เป็นไปไม่ได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้น ตามที่ซูโม่เพิ่งบอก คนสิบล้านในเคอร์สโต้แทบจะตายพร้อมกันหมด แถมภาพจากดาวเทียมก็ไม่พบอะไรเลย เห็นแค่คนนับไม่ถ้วนพร้อมกันบีบคอตัวเอง แล้วล้มลงตายในเวลาเดียวกัน
สรรพชีวิตในเมือง หายวับไปในพริบตา!
เหตุการณ์สะเทือนขวัญโลกแบบนี้ ไกลเกินขอบเขตความสามารถของมนุษย์
“ฉลาด!”
ได้ยินคำถามของอวี่เหมยเหริน ซูโม่พยักหน้าชื่นชม “ถูกต้อง สิ่งที่เกิดขึ้นในเคอร์สโต้ ไม่ใช่ฝีมือมนุษย์จริง ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะเป็นฝีมือสิ่งมีชีวิตจากอารยธรรมนอกโลก”