จะล็อกพิกัดได้ผลหรือไม่?
ในใจของทุกคนต่างไม่มั่นใจ เพราะเวลาสายที่เพิ่งผ่านไปสั้นเกินไป
ตามประสิทธิภาพของระบบดาวเทียมเดอะเธิร์ดอาย (ภาษาเซี่ย: เทียนเหยียน)
การตรวจจับและล็อกพิกัดทั่วโลกแบบเมื่อกี้ ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามนาทีขึ้นไป
ไม่มีทางเลี่ยงได้ เพราะพื้นที่ครอบคลุมกว้างเกินไป
ในเวลาอันสั้น การล็อกพิกัดแบบแม่นยำเป็นไปไม่ได้เลย
ซูโม่นั่งอยู่อย่างใจเย็นสุขุม ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความกังวลบนใบหน้า
ครึ่งนาที ก็พอ!
ที่ตอนแรกเขากังวล เพราะกลัวอีกฝ่ายจะพูดแค่ไม่กี่วินาทีแล้ววางสายทันที
แต่ใครจะไปคิดว่า หัวโจกของหวงเฉวียนกลับเงียบไปกว่าสิบวินาที
เฮ้~~~
เรื่องนี้เขามีแค่สี่คำจะพูด
ทำได้เยี่ยม!
"พิกัดอยู่ตรงไหน?"
ซูโม่ขี้เกียจแม้จะถามว่าล็อกพิกัดได้หรือยัง ถามเลยว่าอยู่ตรงไหน
มั่นใจขนาดนี้เลยหรือ!
เถื่อนขนาดนี้เลยหรือ!
ระบบบนดาวเทียนเทียนซวน เขาเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเอง เขาจึงมีเงื้อมมือแบบนี้
ช่างเทคนิคคนหนึ่งมือกระแทกคีย์บอร์ดแป๊ะๆ ไม่หยุด ไม่นานภาพบนจอฉายก็ซูมเข้าไปเรื่อยๆ ซูมอีก และซูมอีก...
มหาทวีปใต้!
เทือกเขาหลงหมี่!
ป่าเขตร้อนตันอา!
พอป่าแห่งนี้ปรากฏขึ้น ผู้นำประเทศทั้งหลายต่างเบิกตาโต
ล็อกพิกัดได้แล้วหรือ?
นี่...มัน...
ทำยังไงกัน???
ณ วินาทีนี้ พวกเขาถึงบางอ้อว่า เซี่ยกั๋วต้องพัฒนาระบบดาวเทียมของตัวเองขึ้นมาแล้วแน่นอน
แถมระบบแบบนี้เทียบกับระบบดาวเทียมเดอะเธิร์ดอายของประเทศต้าหยางแล้ว ล้ำหน้ากว่ากันตั้งเยอะ!
คิดถึงตรงนี้ ความรู้สึกของคนพวกนี้ซับซ้อนยิ่งกว่าอะไร!
เมื่อกี้ผู้นำประเทศเซี่ยกั๋วพูดไปแล้วว่า ระบบดาวเทียมล็อกพิกัดแบบนี้เป็นฝีมือวิจัยของซูโม่