ถ้าไม่มั่นใจจริง ซูโม่ไม่มีทางพูดออกมาหรอก
พอพูดเมื่อไหร่ ก็แปลว่า...
ตอนดูการแข่งขันเมื่อครู่ พายุสมองกลทำงานอัตโนมัติ เพิ่มสติปัญญาให้เขาถึงสิบเท่า
ในสภาพนั้น ซูโม่คำนวณสถานการณ์ที่จะเกิดตามมาไว้หมดแล้ว จากผลลัพธ์ที่เขาได้ เกมนี้อัลฟ่าโกะจะชนะไปด้วยคะแนนที่เหนือกว่าหนึ่งแต้ม
เหยียนจิ่วซีที่นั่งอยู่ข้างๆ เขา ได้ยินก็ไม่ได้สงสัยอะไร
นางรู้จักซูโม่ดีเกินไป ในเมื่อซูโม่กล้าพูดแบบนี้ ก็แปลว่าติงอีหรันแพ้แน่ๆ
ณ สถานที่แข่งขัน
คิ้วของติงอีหรันขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ การวางหมากก็ช้าลงตาม
จนวางหมากหมดทั้งกระดาน ติงอีหรันมีสีหน้าเศร้าสร้อย ถึงแม้กรรมการจะยังไม่ได้นับแต้ม แต่ด้วยความจำอันเป็นเลิศ เขาก็รู้ผลก่อนแล้ว
กรรมการคนหนึ่งเดินไปข้างกระดานหมาก อีกคนไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วเริ่มนับแต้มพร้อมกัน
หลังจากยืนยันหลายรอบ กรรมการก็ประกาศผลการแข่งขันเกมนี้
“ข้าพเจ้าขอประกาศว่า อัลฟ่าโกะชนะด้วยคะแนนนำหนึ่งแต้ม คว้าชัยชนะในเกมย่อยเกมแรกไป”
ห้องผู้บรรยาย
หวังเทา: “อาจารย์ติง...แพ้หรือครับ?”
ต้วนชุนฮ่าว: “เฮ้อ เกมนี้ท่านติงเล่นได้สุดยอดแล้วนะครับ ถ้าไม่ถูกอัลฟ่าโกะหลอกล่อ ท่านน่าจะชนะอยู่หมัดแน่”
ฮั่วอี้หลง: “ไม่เป็นไร อาจารย์ติงยังมีโอกาสครับ ไม่ว่าผลจะออกมายังไง ผู้ชายคนนี้ก็เจ๋งที่สุด”