เจี้ยนเยว่เดินลงบันไดมาเห็นภาพตรงหน้าก็งงงวยเป็นบ้าเป็นลืม
ฝั่งคนตระกูลกู้ต่างก็สังเกตเห็นเจี้ยนเยว่เข้าแล้ว ดวงตาทุกคู่พากันผุดความสงสัยขึ้นมา
คิ้วของกู้กั๋วอันขยับเล็กน้อย แล้วถามเบา ๆ ว่า "เสี่ยวเสวี่ย ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร"
แม่ของซูหันไปมองลูกชายด้านหลัง "เสี่ยวโม่ เธอมาอธิบายเองเลย"
ซูโม่พยักหน้ารับ แล้วโบกมือเรียกเจี้ยนเยว่ที่ยืนอึ้งอยู่หัวบันได "มาทางนี้สิ"
เจี้ยนเยว่เดินตามมาอย่างว่าง่าย
"คนนี้คือเจี้ยนเยว่ ผู้เชี่ยวชาญวิจัยอาวุธจากฝ่ายมหาสมุทร ตอนนี้กำลังร่วมมือกับเสี่ยวซีพัฒนาอาวุธแบบใหม่อยู่"
ซูโม่ชี้ไปที่ทุกคนแล้วแนะนำให้เจี้ยนเยว่ฟัง "พวกนี้คือครอบครัวของผม เอาเป็นธรรมชาตินะครับ อีกแป๊ะนั่งกินข้าวด้วยกัน"
เจี้ยนเยว่พยักหน้าเบา ๆ แล้วก้มตัวคำนับ "สวัสดีทุกคน ผม...เอ้ย ดิฉันชื่อเจี้ยนเยว่ค่ะ"
ทุกคนพยักหน้าตอบรับ ไม่มีใครคิดมาก
ก็แล้วไปก่อน เหยียนจิ่วซียังไม่พูดอะไรเลย พวกเขาจะมีสิทธิ์พูดอะไรได้อีก
กู้หลิวหลี่มองเจี้ยนเยว่ไปรอบหนึ่ง แล้วกลับมาหยุดสายตาที่เหยียนจิ่วซี "พี่สะใภ้ พี่สาวคนนี้อายุเท่าพี่เลยนะ ทำไมเขาถึงร่วมมือกับพี่ได้ งั้นแปลว่าถ้าหนูบรรลุนิติภาวะแล้ว หนูก็จะร่วมมือกับพี่ได้ใช่ไหม"
เหยียนจิ่วซียิ้มบาง ๆ ลูบหัวกู้หลิวหลี่เบา ๆ เสียงอ่อนหวานว่า "หลิวหลี่ พี่สาวคนนี้เก่งมากเชียวนะ ถ้าอยากร่วมมือกับพี่เหมือนพี่สาวคนนี้ หนูก็ต้องพยายามเยอะ ๆ นะ"