มหา'ลัยชิงหัว
ในชมรมบัลเลต์ สาว ๆ กว่าสิบคนค่อย ๆ เต้นรำไปตามจังหวะ แต่เหยียนจิ่วซีที่ปกติตั้งใจซ้อมเป็นที่สุด กลับดูใจลอยผิดปกติ ท่าทางพลาดอยู่บ่อยครั้ง ทำเอาอันหรานกับจ้าวหลิงเอ๋อแปลกใจไม่น้อย
พอถึงเวลาพัก สาว ๆ ทั้งสองก็จับเหยียนจิ่วซีไปที่มุมห้อง สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้
"พวกเธอ...มองฉันทำไม?"
เหยียนจิ่วซีรู้สึกผิด มองสบตาทั้งสองคนแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้างุดโดยไม่รู้ตัว ท่าทางเขินอายนั่น ทำให้อีกฝ่ายได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ
เจอเหยียนจิ่วซีในสภาพแบบนี้ พวกเธอไม่รู้จะทำยังไงจริง ๆ
ชุดบัลเลต์รัดรูปดึงทรวดทรงองเอวของเหยียนจิ่วซีออกมาชัดเจนทุกสัดส่วน แถมด้วยใบหน้าสวยหยาดเยิ้ม ต่อให้เป็นผู้ชายก็ไม่ต้องพูดถึง ขนาดผู้หญิงด้วยกันอย่างพวกเธอ ยังละสายตาไม่ได้เลย เรียกว่าสะกดทุกเพศจริง ๆ!
"เสี่ยวซี ถ้าฉันเป็นผู้ชาย จะตามจีบเธอให้ตายเลย!"
ดวงตาจ้าวหลิงเอ๋อเต็มไปด้วยความทึ่ง แต่คำพูดของเธอทำให้เหยียนจิ่วซีหมั่นไส้ จนต้องกลอกตาใส่ ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาว่า "หลิงเอ๋อ เธอพูดอะไรเพ้อเจ้ออีกแล้วนะ?!"
"เพ้อเจ้อ?"
จ้าวหลิงเอ๋อรีบส่ายหน้า จริงจังต่อว่า "เสี่ยวซี ฉันพูดจริง ๆ เลยนะ ถ้าเธอไม่รังเกียจฉัน ฉันจะถีบจ้าวเทียนทิ้ง แล้วเรามาคบกันเป็นแฟนดีไหม?"
"เป๊ก——"
"โอ๊ย!"
จ้าวหลิงเอ๋อพูดจบ ก็โดนอันหรานลงทัณฑ์ด้วยการดีดก้านคอหนึ่งที ร้องโหยหวนลั่น หันขวับไปมองด้วยสีหน้าเหมือนเด็กถูกรังแก "คุณหนูอัน เธอตีฉันทำไม?"