SSS?
นี่มันระดับอะไรกัน?
บนกระดานประวัติศาสตร์ของชั้นสอง คะแนนสูงสุดก็คือ S!
ส่วน SS?
ไม่มี!
SSS ยิ่งไม่มีเข้าไปใหญ่!
แถมเจ้าหมายเลขสิบหกนี่ดันได้ SSS อีก ทำให้ชาวกาเม่ยเล่อจะไม่ให้ตะลึงได้ยังไง?
อลังการ!
เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
พวกเขาคิดไว้ล่วงหน้าว่าคะแนนของหมายเลขสิบหกอย่างเก่งก็แค่ระดับ S แต่ผลออกมาเป็น SSS นี่มันน่าตกใจสุด ๆ!
“ท่านอธิการ ท่าน...ท่าน...” คลาวด์ชี้นิ้วไปที่ด้านล่างสุดของจอ ตกใจจนพูดไม่เป็นคำเสียแล้ว
“ฉันเห็นแล้ว”
โนเอลมีสีหน้าเคร่งเครียด เอ่ยช้า ๆ ว่า “พลิกฟ้าพลิกแผ่น ไม่! ควรบอกว่าเหนือคำบรรยายสิ!”
“หมายเลขสิบหกนี่ต้องเป็นซูโม่แน่ ๆ...”
ทางฝั่งมหา'ลัยชิงหัว
“เฮ้ย พวกนายดูสีหน้าพวกกาเม่ยเล่อนี่สิ เหมือนรุ่นน้องซูโม่จะทำอะไรเจ๋ง ๆ อีกแล้วนะ!”
“SSS? นี่คือระดับสูงสุดเหรอ?”
“ดูแล้วอยากเข้าไปทดสอบด้วยตัวเองจัง แต่ไม่มีโอกาสซะนี่”
“นอกจากรุ่นน้องซูโม่แล้ว ทุกคนได้คะแนนต่ำกว่า A หมด เห็นเลยว่าการประเมินครั้งนี้ยากน่าดู!”
“ยากเหรอ? ในพจนานุกรมของรุ่นน้องซูโม่มีคำว่า 'ยาก' ด้วยหรือเปล่านะ?”
หลังจากหลี่ถงเห็นผลของหมายเลขสิบหกแล้ว มุมปากก็กระตุกเล็กน้อย อดบ่นในใจไม่ได้ว่า “ไอ้หนูนี่ไม่รู้จักทำตัวต่ำโปรไฟล์บ้างเลย...”
แต่พอหลี่ถงนึกถึงสถานะนักคณิตศาสตร์ระดับห้าของซูโม่ ก็เผยรอยยิ้มขมขื่น
ด้วยสถานะนักคณิตศาสตร์ระดับห้านี่ มันลิขิตให้ซูโม่ไม่มีทางต่ำโปรไฟล์ได้...
นักเรียนกาเม่ยเล่อทุกคนต่างอ้าปากค้าง พวกเขาตกใจเข้าแล้ว!
“OMG...”
“นี่ฉันตาฝาดเหรอ?”
“ผมนึกว่าระดับสูงสุดคือ S ซะอีก ไม่คิดว่าจะมี SSS ด้วย นี่มันพลังคำนวณระดับไหนกันแน่?”