"วิธีอะไรน่ะ?"
เหยียนจิ่วซีถามด้วยความสงสัย
ซูโม่ยิ้มอย่างได้ใจ ชี้ไปที่จอคอมพิวเตอร์บนผนังด้านซ้ายของประตู "ผมทำให้ระบบจดจำนี้ใช้การไม่ได้ ถ้าทำได้ เราก็เข้าไปได้แล้ว"
"หา?"
เหยียนจิ่วซีตกใจจนเอามือปิดปากเล็ก
"ว่าไง?"
ซูโม่ก้มลงกระซิบข้างหูเหยียนจิ่วซี "สาวน้อย จะลองเล่นหน่อยมั้ย?"
"ไม่เอา!"
เหยียนจิ่วซีทุบซูโม่เบาๆ อย่างไม่พอใจ ก่อนจะกลอกตาใส่เขา "อย่ามาเล่นบ้าๆ บอๆ นะ ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจะทำยังไง?"
ทันใดนั้น ประตูโลหะก็เปิดออกเอง
ชายวัยเกือบห้าสิบปีเดินออกมาพร้อมกับท่านเฉิน โดยมีซุนอิงเดินตามหลังท่านเฉินมา
"ซูโม่ นายทำให้ฉันรอซะนานเลยนะ!"
พอเจอหน้ากัน ท่านเฉินก็บ่นใส่ซูโม่ทันที ทำให้ซูโม่ค่อนข้างอึดอัด
ท่านเฉินเห็นท่าทางอึดอัดของซูโม่ก็อดขำไม่ได้ เลยไม่พูดอะไรต่อ แนะนำให้ซูโม่รู้จักโดยตรง
"ซูโม่ นี่คือเฟิงเยียน นักวิชาการแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์เซี่ยกั๋ว เขาเป็นนักวิชาการระดับสี่เพียงคนเดียวในเซี่ยกั๋วของเราเลยนะ"
"สวัสดีครับ นักวิชาการเฟิง"
ซูโม่และเหยียนจิ่วซีพอได้ยินคำแนะนำของท่านเฉิน ก็รีบยกมือไหว้ทักทายผู้มีอิทธิพลท่านนี้ทันที
"เมื่อกี้นายบอกว่านายทำให้ระบบจดจำใช้การไม่ได้? นายล้อเล่นอะไรกัน นายรู้ไหมว่าระบบจดจำนี้มีระดับความปลอดภัยสูงแค่ไหน?"
เฟิงเยียนทำหน้าบึ้งตึง ถามซูโม่ตรงๆ