"พ่อมาทำอะไรที่นี่?"
น้ำเสียงของแม่ซูเต็มไปด้วยความเย็นชา
ถึงแม้ว่าผู้ชายตรงหน้าจะเป็นพ่อแท้ๆ ของเธอ เรื่องนี้ก็จริงอยู่
แต่ในใจของเธอ นอกจากความเกลียดชังแล้วก็ไม่เหลืออะไรอีก
เพราะในแง่หนึ่ง คนตรงหน้านี้แหละคือฆาตกรที่ฆ่าสามีของเธอ
เรื่องราวเมื่อหลายปีก่อน แม่ซูจำได้ขึ้นใจ ความสิ้นหวังและไร้ที่พึ่งในตอนนั้น ล้วนเป็นฝีมือของชายคนนี้ทั้งสิ้น
กู้กั๋วอัน เก้าดราก้อนสูงสุด ประมุขของตระกูลชั้นนำตระกูลกู้
ในยามปกติที่ควรจะดูสง่าผ่าเผย ตอนนี้เขากลับดูชราภาพและอ่อนล้าเต็มทน
เวลาผ่านไปหลายปี เขารู้สึกเสียใจแล้ว เสียใจกับทุกสิ่งที่เคยทำกับลูกสาว
กู้กั๋วอันไม่สนใจหน้าตาหรือเกียรติยศของตระกูลอีกต่อไป ตอนนี้เขามีเพียงความปรารถนาเดียว คืออยากให้ลูกสาวกลับมาอยู่เคียงข้างเขา
เขารู้แก่ใจดีว่า ความปรารถนานี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
เรื่องที่เกิดขึ้นในครั้งนั้น...
เขาติดค้างลูกสาวเอาไว้!
กู้กั๋วอันอ้าปากจะพูด น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย "เสี่ยวเสวี่ย พ่อ...ผิดไปแล้ว!"
สิ้นคำพูดนั้น น้ำตาของแม่ซูก็ไหลออกมาทันที หยดน้ำตาไหลอาบแก้มหยดแหมะลงบนพื้น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย ใบหน้าแฝงรอยยิ้มเย้ย
ภาพลักษณ์ของกู้กั๋วอันในใจเธอ มีเพียงความแข็งกร้าว เอาแต่ใจ และโหดเหี้ยม!
แต่ตอนนี้เขากลับยอมรับผิดต่อหน้าคนมากมาย ชั่วขณะนั้น อารมณ์ที่เก็บกดมานานหลายปีก็พรั่งพรูออกมาราวกับเขื่อนที่พังทลาย
ซูโม่รีบเข้าประคองมารดาไว้ด้วยความว่องไว แววตาเต็มไปด้วยความกังวล