หัวหน้าทีมแพทย์มือสั่นงันงกยกผลตรวจจับความเข้ากันของเลือดขึ้นมาดูอย่างระมัดระวัง พอก้มมองเนื้อความในนั้นก็ถึงกับเบิกตาโต หน้าตื่นตระหนกง้องแง้งก่อนจะหันไปมองประมุข ด้วยความตื่นเต้นเกินไปทำให้พูดไม่ออกเสียงตุบปั๊ก
“ปะ…ประมุข… เลือดสามารถ… เข้ากันได้! เข้ากันได้จริง!”
คำพูดจบลง เหล่าผู้อาวุโสทุกคนลุกพรวดขึ้นจากที่นั่งทันที ใบหน้าทุกใบเขียนเต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อ
แท้จริงแล้วตอนแรกไม่มีใครหวังอะไรเลย เรื่องตัวตนของเย่ไชเวยพวกเขาล้วนรู้กันบ้าง — เธอคือเด็กกำพร้าที่ซูโม่รับมาเลี้ยงไว้
ระหว่างสองคนนี้ไม่มีสายเลือดเชื่อมโยงกันเลยแม้แต่นิด ตามหลักปกติเลือดย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้ากัน
แต่ผลตรวจวางอยู่ตรงหน้า พวกเขาจะไม่เชื่อก็ไม่ได้!
ความตกใจผ่านไป ตามมาด้วยความดีใจสุดขีด!
เลือดเข้ากันได้ แปลว่าซูโม่รอดแล้ว!
ท่านเฉินรีบติดต่อตู้ชิวเลี่ยงทันที ไม่ถึงสองนาที ตู้ชิวเลี่ยงก็มาถึงห้องประชุมที่ 1 โดยไม่เสียเวลาพูดเปลี่ยนสักคำ หยิบรายงานผลตรวจความเข้ากันของเลือดขึ้นมาอ่านทันที
“ยังไงบ้าง? ไม่มีปัญหาใช่ไหม?”
“ไม่มี!”
ต่อหน้าคำถามของประมุข ตู้ชิวเลี่ยงส่ายหัวอย่างเฮงซวยใจ “เลือดชนิดนี้ใช้ได้! แต่ว่า……”
เสียงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองแม่ของซู “คุณผู้หญิง กรุณารับทราบเรื่องนี้ด้วยนะครับ อาการบาดเจ็บของอาจารย์ซูหนักมาก เลือดที่ต้องใช้อาจจะเยอะเป็นพิเศษ”