ชาร์ตประวัติศาสตร์มีแค่สามตำแหน่ง
อันดับหนึ่ง: IQ 193
อันดับสอง: IQ 187
อันดับสาม: IQ 172
แต่แล้ว หน้าจอก็มีแสงสีขาววาบขึ้น ชาร์ตประวัติศาสตร์ชั้นหนึ่งก็เปลี่ยนไป
อันดับหนึ่ง: IQ 243
อันดับสอง: IQ 193
อันดับสาม: IQ 187
ผลของหมายเลขสิบหกนี้ เหนือชั้นเสียจนนั่งแท่นอันดับหนึ่งได้อย่างไม่มีใครค้าน ทุกคนในกาเม่ยเล่อที่เห็นภาพนี้ ล้วนตะลึงไปตามๆ กัน!
“โอ้โห!”
“อันดับหนึ่งตลอดกาลเลยนะนี่?”
“สุดยอดไปเลย ไอ้หมายเลขสิบหกนี่มันเจ๋งเกิน! ทำลายสถิติของรุ่นพี่นิโคลัส เทสล่าได้ด้วย ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย?”
“น่าสะพรึงยิ่งนัก!”
“นึกว่าจะดูเล่นๆ ขำๆ แต่ดันได้เห็นปาฏิหาริย์แบบนี้ หนีเรียนวันนี้ถือว่าตัดสินใจถูกจริงๆ!”
ทางฝั่งมหา'ลัยชิงหัว
“ฮ่าๆ สมกับเป็นรุ่นน้องซูโม่จริงๆ ไปที่ไหนก็ไม่มีทางทำตัวกลมกลืนได้”
“ดูพวกกาเม่ยเล่อสิ โดนรุ่นน้องซูโม่ทำให้ตกใจหน้าเหมือนเห็นผีกันเป็นแถว สะใจจริง!”
“แน่นอนอยู่แล้ว! ฝีมือรุ่นน้องซูโม่มันไม่ยอมให้เขาเก็บตัวเงียบได้ ทองอยู่ที่ไหนก็ต้องเปล่งแสงเจิดจ้าออกมา!”
หลี่ถงมีรอยยิ้มโล่งอกบนใบหน้า อดถอนใจในใจไม่ได้ว่า: “ต่อไปถ้าฉันยังเป็นห่วงไอ้หมอนี่อีก ฉันก็เป็น...”
ช่างเถอะ!
ไม่สาบานดีกว่า!
สำหรับนิสัยตัวเอง หลี่ถงก็รู้ตัวดีอยู่บ้าง เขาให้คำนิยามตัวเองไว้แค่สี่คำ—ขี้กังวล!
ระหว่างที่ทุกคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอยู่นั้น ประตูโลหะก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก ด้านหลังเป็นนักเรียนกาเม่ยเล่อห้าคน แต่ละคนมีสีหน้างุนงงเล็กน้อย