“ซูโม่ เป็นอะไรไป?”
หลงอู่กับหลงซื่อได้ยินเสียงก็พากันเดินเข้ามาในห้องนอน ทั้งคู่มองซูโม่ด้วยความสงสัย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“เปล่า... ไม่มีอะไร แค่เห็นอะไรน่าสนใจน่ะ”
ซูโม่กระตุกมุมปากเล็กน้อย มองกระดาษร่างที่เต็มไปด้วยภาษาของเมืองโอเชียน่าตรงหน้า ในใจอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามกับชีวิต
ทั้งสองได้ยินซูโม่พูดแบบนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เดินออกจากห้องนอนไปค้นหาสิ่งที่ซูโม่ต้องการต่อ
หลังจากทั้งสองออกไป ซูโม่ก็สำรวจกระดาษร่างตรงหน้าอีกครั้ง ยิ่งมองก็ยิ่งตกใจ จนสุดท้ายสูดลมหายใจเย็นไม่หยุด
ณ วินาทีนี้ ซูโม่ได้แต่ใช้หนึ่งประโยคเพื่อบรรยายถึงนิโคลา เทสลา—ช่างเป็นเทพบุรุษแท้! นี่คือแบบแปลนทฤษฎีของ ‘ปืนใหญ่เลเซอร์ควอนตัม’ อย่างชัดเจน!
ปืนใหญ่เลเซอร์ควอนตัมคืออะไร?
อาวุธแนวคิด!
ทำไมถึงบอกว่าเป็นอาวุธแนวคิด?
เพราะจนถึงตอนนี้ ปืนใหญ่เลเซอร์ควอนตัมยังมีอยู่แค่ในทฤษฎี ยังไม่มีใครฝ่าด่านยากนี้ไปได้ แต่ใครจะไปคิดว่าเมื่อหลายสิบปีก่อน มีคนเคยทำสำเร็จแล้ว?
แบบแปลนทฤษฎีของ ‘ปืนใหญ่เลเซอร์ควอนตัม’ นี้ หลังจากซูโม่ดูโดยรวม ในหัวผุดขึ้นมาแค่สองคำ—ตะลึง!
ใช่แล้ว ตะลึงสุดขีด!
สมแล้วที่ได้ชื่อว่าเป็นชายผู้ใกล้เคียงเทพที่สุด มาสามารถค้นคว้าผลลัพธ์เช่นนี้ในยุคที่ระดับเทคโนโลยียังล้าหลังได้ นึกภาพไม่ออกเลย!