"เอ๊ะฮึม——"
กู้กั๋วอานเคาะเสียงล้างคอ แล้วถามขึ้นอย่างมีนัยซ่อนเร้นว่า "ซูโม่ การลงทุนแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเยอะไปหน่อยหรือ"
"มีทางลดลงได้อีกไหม?"
"ใช่!"
ผู้อาวุโสเฉินพูดตาม "หนูคงไม่รู้หรอก สองปีที่ผ่านมาเศรษฐกิจเสมือนโตแบบระเบิด ฝังความเสี่ยงไว้เยอะแยะ ประเทศเลยต้องผลักดันเศรษฐกิจภาคการผลิตอย่างเต็มที่ ที่ต้องใช้เงินมีเยอะเหลือเกิน"
"หยิบเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้มาลงอวกาศพร้อมกัน กระเป๋าแห้งแทบไม่ทัน!"
ได้ฟังดังนั้น ซูโม่ส่ายหัวหัวเราะ
เขาชูนิ้วออกมาแค่สองนิ้วเท่านั้นเอง คนเหล่านี้ก็เอาไปเชื่อมโยงเกินเรื่อง
ทำไมไม่เปิดปากถามเขาตรง ๆ ล่ะ?
"ท่านผู้อาวุโสทุกท่าน ในสายตาท่าน นิ้วของผมล้ำค่าขนาดนั้นเชียวเหรอ?"
ซูโม่พูดเล่นว่า "นิ้วหนึ่งนิ้วเท่ากับล้านล้าน ถ้าไม่ใช่พวกท่านพูด ผมก็ไม่รู้เลยว่านิ้วตัวเองแพงขนาดนี้"
ประโยคนี้ออกไป ห้องประชุมเงียบกริบทันที
ความหมายของคำพูดนี้คืออะไร ชัดเจนอยู่แล้ว
ไม่ใช่สองล้านล้าน?
สองหมื่นล้านล้าน?
เป็นไปไม่ได้!
สร้างสถานีอวกาศนานาชาติหนึ่งแห่ง แม้จะฟุ่มเฟือยแค่ไหน ก็ไม่ถึงกับใช้เงินขนาดนั้นหรอก
งั้นแปลว่า...
สองแสนล้าน?
ชั่วขณะนั้น ทุกคนแทบไม่กล้าเชื่อ
ตัวเลขนี้ต่ำกว่าคาดของพวกเขามหาศาล!
ดวงตาผู้อาวุโสเฉินเป็นประกายวาบ ใบหน้าผุดรอยยิ้มตื่นเต้น เสียงเต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อ
"ซูโม่ ความหมายหนูคือ... แค่... สองแสนล้าน?"