“การเดินทางข้ามมิติเวลาครั้งนี้ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน?”
“กำลังคำนวณ...”
“ตามความเร็วของดาวครามทะเลในตอนนี้ อีกสามสิบเจ็ดวินาทีก็จะผ่านห่วงเมอบีอุส!”
“เริ่มนับถอยหลัง!”
ซูโม่ประกาศคำสั่งสุดท้ายของตัวเองออกไป เขาทำทุกอย่างที่ตัวเองทำได้จนถึงขีดสุดแล้ว จะสำเร็จหรือล้มเหลวก็ขึ้นอยู่กับฟ้าดินเท่านั้น!
“เริ่มนับถอยหลัง 34, 33, 32...”
ใต้เวที บุคลากรของกลุ่มคณิตศาสตร์นานาชาติ อาจารย์ของกาเม่ยเล่อ พนักงานทุกคน นักข่าว รวมถึงเหยียนจิ่วซีกับเพื่อนอีกสามคนที่อยู่แถวหน้า ต่างก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตึงเครียด
ในที่สุดก็จะรู้ผลลัพธ์แล้วสินะ?
“22, 21, 20...”
ทุกเสียงนับถอยหลัง ทำให้ความตึงเครียดในใจของทุกคนเพิ่มขึ้นอีกขั้น ไม่มีใครรู้ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นอย่างไร
ในเวลาเดียวกัน ทุกคนที่ดูการถ่ายทอดสดนี้ก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน ในเวลานี้ไม่มีใครนั่งอยู่ได้ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้มันเกินจริงไปมาก!
เกินกว่าที่ทุกคนจะจินตนาการได้!
ไม่!
ต้องบอกว่า ทุกคนไม่กล้าแม้แต่จะคิด หลุมดำที่มนุษย์สร้างขึ้น การเดินทางข้ามมิติเวลา...
สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่มีอยู่แค่ในหนังไซไฟหรอกหรือ?
แต่วันนี้มันกลับปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขาชัดๆ!
จะเป็นปาฏิหาริย์ที่ปรากฏ?
หรือล้มเหลวอย่างน่าเสียดาย?
ไม่มีใครรู้ แต่ทุกคนที่มองดูซูโม่ในจอ ต่างก็มั่นใจในสิ่งหนึ่ง คนหนุ่มคนนี้หาใช่อัจฉริยะอะไรไม่ มันคือพลิกฟ้าพลิกแผ่นชัดๆ!
คนอื่นตอนอายุสิบแปดทำอะไรกันบ้าง?
เล่นเกม จีบหญิง...
แต่พอลองมาดูซูโม่ ช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหว!
นักเรียนหลายคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับซูโม่ ต่างก็รู้สึกละอายใจขึ้นมา อายุสิบแปดเหมือนกัน ทำไมถึงต่างกันมากมายขนาดนี้?
ความสำเร็จของซูโม่ ทำให้พวกเขาหมดสิ้นความกล้าที่จะไล่ตาม!
หมดสิ้น!
จะให้ไล่ตามยังไง?
โดยเฉพาะนักเรียนบางคนที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะ เมื่อมองดูซูโม่ในจอ ก็อดเกิดความสงสัยขึ้นมาไม่ได้
“นี่เราเป็นอัจฉริยะจริงหรือ?”