“กำลังเริ่มระบบ!”
พร้อมเสียงหวานใสของเสี่ยวเสี่ยวซีดังขึ้น ภายในโมดูลแกนกลางลำแรกที่เรียงตัวจากใต้ไปเหนือในห้วงอวกาศ ชิ้นส่วนประณีตนับไม่ถ้วนหมุนคว้าง แล้วระลอกพลังประหลาดก็กระจายออกไปรอบด้าน
ระลอกนี้ตาเปล่ามองไม่เห็นเลย แต่กลับจุดชนวนปฏิกิริยาลูกโซ่บางอย่างที่ไม่มีใครรู้จัก
เมื่อระลอกแผ่ออกไปด้วยความเร็วแสงจนไกลออกไปหลายร้อยลี้ มันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงคุณภาพ!
ห้วงอวกาศพลันบิดเบี้ยวพลิกผันเกร่อราวกับผิวทะเล ยิ่งแผ่ออกไปไกล ระลอกยิ่งทรงพลังขึ้น แล้วทิศเหนือ ใต้ และตะวันออก ระลอกก็เงียบหายไปทั้งหมด กระจุกตัวไปรวมที่ทิศตะวันตกฝ่าเดียว แล้วพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ประเทศต้าหยาง
สถานที่ปล่อยยานของสถานีอวกาศนานาชาติเทววิสัย
คาเบลที่กำลังชวนฮิกกินสันคุยเล่นอยู่ จู่ ๆ ใจก็สั่นไสวขึ้นมา ช่วงเวลานั้นเอง ชายในเครื่องแบบสีขาวตัวหนึ่งก็วิ่งตรงมาอย่างรวดเร็ว
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
แต่ชายคนนั้นยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกอเล็กขวางเอาไว้
คาเบลรีบเอ่ยขึ้น “ท่านรัฐมนตรีอเล็ก ให้เขาเข้ามาได้”
ได้ยินดังนั้น อเล็กมองไปยังฮิกกินสัน สายตาเต็มไปด้วยคำถาม
ฮิกกินสันพยักหน้าเบา ๆ อเล็กจึงเลิกขวาง
คาเบลขมวดคิ้ว “ไอเคน เกิดอะไรขึ้น?”
ไอเคนหน้าตื่นตระหนก รีบรายงานสถานการณ์ล่าสุดที่ตัวตรวจจับส่งมา “ศาสตราจารย์ คลื่นน้ำขึ้นในอวกาศปรากฏขึ้นแล้ว!”
“อะไรนะ?!”
คาเบลลุกพรวดขึ้นทันที คำไม่กี่คำนี้ราวกับค้อนยักษ์ฟาดลงกลางอก รีบถามเสียงร้อนรน “เป็นอย่างไรบ้าง แน่ใจหรือ?”