ตีเจ็ดของเช้า แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านหน้าต่าง ไหลลงมาบนโต๊ะวิจัยอย่างช้า ๆ
บนโต๊ะวางสร้อยคอที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเขาวงกต โซ่สร้อยมีโลหะสี่เหลี่ยมสี่ชิ้น ไม่ใหญ่โตอะไร ประมาณครึ่งหัวแม่มือคนปกติ ส่วนปลายสุดด้านล่างเป็นผลึกสีน้ำเงินหนึ่งก้อน
ภายใต้แสงแดด ในผลึกดูเหมือนมีกระแสน้ำไหลวนอยู่ช้า ๆ ทำให้สร้อยคอทั้งเส้นดูมีเสน่ห์ขึ้นมาอย่างปฏิเสธไม่ได้
พูดตามตรง สร้อยคอเส้นนี้ไม่ได้สวยอะไรเลย
แต่ในสายตาของซูโม่ มันกลับเหมือนสมบัติล้ำค่าระดับตำนานชิ้นหนึ่ง
สร้อยคอตรงหน้านี้คือผลงานสามชั่วโมงของเขา จริง ๆ แล้วเขาแค่ลองทำดูเล่น ๆ เท่านั้น แต่ไม่คิดว่าจะสำเร็จจริง ๆ ซะงั้น
สร้อยคอตรงหน้ามีฟังก์ชันเดียวเท่านั้น
ปกป้องเจ้าของ
สร้อยคอเส้นนี้ก็คือเกราะพลังงานขนาดจิ๋ว โลหะสี่เหลี่ยมสี่ชิ้นคือตัวนำพลังงาน ส่วนคริสตัลสีน้ำเงินเข้มทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงาน ไม่เพียงเท่านั้น เขายังติดตั้งเครื่องตรวจจับพลังงานไว้บนโซ่สร้อยด้วย เมื่อใดที่โมเลกุลพลังงานรอบ ๆ เกิดความปั่นป่วน เกราะพลังงานจะทำงานทันทีภายใน 0.1 วินาที พื้นที่รัศมีสองเมตรรอบตัวถือว่าปลอดภัยอย่างแน่นอน
แน่นอน ก็มีข้อเสียเหมือนกัน
เกราะพลังงานอยู่ได้นานสุดแค่หนึ่งนาที เพราะพลังงานในคริสตัลสีน้ำเงินเข้มมีจำกัดอยู่แล้ว
แถมใช้ครั้งเดียว คริสตัลสีน้ำเงินเข้มก็ต้องเปลี่ยนใหม่
แต่เศษคริสตัลสีน้ำเงินเข้มเหลืออยู่แค่ก้อนเล็ก ๆ ตรงหน้านี้เท่านั้น พูดง่าย ๆ ก็คือสร้อยคอเส้นนี้เป็นของใช้ครั้งเดียวทิ้ง