"พี่ใหญ่ นั่นไอ้หนูมันโทรมาอีกแล้ว..."
เห็นว่าเป็นสายจากจางเกอ ซูโม่ก็เผยรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย
ต่อให้ไม่รับสาย เขาก็รู้ว่าจางเกอโทรมาหาเรื่องอะไร
ไม่ผิดแน่นอน ต้องมาคุยเรื่องรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศแน่ๆ
กดปุ่มรับสาย เสียงของจางเกอก็ดังขึ้นมา
"น้องเอ๊ย กระทู้วิเคราะห์รายได้บ็อกซ์ออฟฟิศบนเวยปั๋วพวกนั้นนายดูยัง?"
ซูโม่หัวเราะเบาๆ สมกับที่คิดไว้ จางเกอมาหาเขาหาคำปลอบใจแน่นอน จึงเอ่ยขึ้นว่า "พี่ใหญ่ เอาเป็นว่าพี่ก็ใจเย็นๆ หน่อยได้มั้ย"
"อีกหนึ่งเดือน พี่ก็จะเลื่อนขั้นเป็นผู้กำกับแถวหน้า ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ต้องระวังคำพูดคำจาและการกระทำของตัวเองหน่อย"
จางเกอหัวเราะอย่างเก้อเขิน อธิบายว่า "น้องเอ๊ย ไม่ปิดบังนายเลย สองวันมานี้ฉันแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน มันทรมานจะแย่ ตอนสอบเกาเข่าฉันยังไม่เคยเครียดขนาดนี้เลย"
"ไม่ต้องเครียดหรอก"
ซูโม่ยิ้ม แล้วพูดว่า "ฉันพูดตรงๆ เลยนะ สถานการณ์ความร้อนแรงตอนนี้จะอยู่ต่อไปอีกอย่างน้อยครึ่งเดือน ในครึ่งเดือนนี้ รายได้ต่อวันจะไม่ต่ำกว่าสองหมื่นล้านแน่นอน!"
"พอเทศกาลตรุษจีนจบลง ตัวเลขรายได้ถึงจะเริ่มลดลง พี่ก็วางใจได้เลย"
"จริงหรือเปล่าเนี่ย?"
เสียงของจางเกอเต็มไปด้วยความตกใจ พูดไม่อยากเชื่อ "น้องเอ๊ย นายไม่ได้ล้อฉันเล่นอยู่ใช่ไหม?"
ถ้าจริงอย่างที่ซูโม่พูด ครึ่งเดือนแรกที่รายได้ต่อวันไม่ต่ำกว่าสองหมื่นล้าน ครึ่งเดือนนั่นก็คือสามแสนล้าน
