"ห้าพันล้าน!"
"อะไรนะ?!"
ซูโม่ตาโตแทบถลน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
จะรังแกกันเกินไปแล้วนะ!
สิบเท่าเต็ม ๆ เลยนะเนี่ย!
ให้ตายสิ...
ตอนนี้ ซูโม่แทบอยากจะหลุดคำหยาบคายออกมาสองสามคำ เขารู้ว่าประเทศต้าหยางคอยกดดันเซี่ยกั๋วมาตลอด แต่ระดับการกดดันนี่มันก็เกินไปหน่อยแล้วไม่ใช่เหรอ!
ไร้ขีดจำกัดโดยสิ้นเชิงเลยนะ!
"เกินจริงมากใช่ไหม? แต่นี่คือความจริง!"
ประมุขพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ ในแววตามีประกายแห่งความโกรธระคนอยู่ "ก็เพราะอย่างนี้ สถาบันวิทยาศาสตร์ถึงได้ทุ่มเททั้งวันทั้งคืนเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีสิทธิบัตร ก็เพื่อให้หลุดพ้นจากข้อจำกัดทางเทคโนโลยีสิทธิบัตรนั่นเอง"
พูดมาถึงตรงนี้ บนใบหน้าประมุขปรากฏสีหน้าโล่งอกอย่างสุดซึ้ง มองซูโม่แล้วอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจพลางกล่าวว่า "เดิมทีนึกว่าวันนี้จะมาถึงต้องใช้เวลานานแสนนาน แต่นึกไม่ถึงเลยว่าการปรากฏตัวของนาย จะเร่งให้วันนี้มาถึงเร็วขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด"
"ซูโม่ ขอบคุณนายจริง ๆ นายคือขุนนางดีของเซี่ยกั๋ว!"
"ประมุขกล่าวเกินไปแล้วครับ นี่คือสิ่งที่ผมควรทำ" ซูโม่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงต่ำ
"เอาล่ะ กลับเข้าเรื่องเถอะ"
ประมุขกวาดสายตามองตัวแทนกว่า 200 คนในห้องประชุม แล้วถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า "สำหรับค่าอนุญาตของเทคโนโลยีเครือข่ายยุคที่ 5 นายแนะนำให้เราตั้งราคาเท่าไร?"
"ประมุขครับ ถ้าผมเดาไม่ผิด พวกท่านน่าจะมีราคาในใจอยู่แล้ว จะบอกให้ผมรู้หน่อยได้ไหม?" ซูโม่ยิ้มพลางถาม
"สองพันล้าน!" ประมุขไม่มีความคิดจะปิดบังเลยแม้แต่น้อย